Terapia DDD – psychologowie i psychiatrzy specjalizujący się w leczeniu DDD

Psychomedic to poradnia specjalizująca się w leczeniu DDD

Określenie DDA, czyli Dorosłe Dzieci Alkoholików, jest w Polsce stosunkowo dobrze znane. Znacznie rzadziej mówi się natomiast o DDD – Dorosłych Dzieciach z Rodzin Dysfunkcyjnych. Termin ten odnosi się do osób dorosłych, które w dzieciństwie dorastały w środowisku rodzinnym zaburzającym ich poczucie bezpieczeństwa i prawidłowy rozwój emocjonalny. Doświadczenia wyniesione z domu rodzinnego mogą wpływać na sposób budowania relacji, postrzegania siebie, regulowania emocji czy radzenia sobie z trudnymi sytuacjami także wiele lat później.

Osoba z doświadczeniami charakterystycznymi dla DDD nie zawsze zdaje sobie sprawę z ich znaczenia. Do psychologa może zgłosić się z powodu trudności w relacjach, obniżonego poczucia własnej wartości, problemów z wyrażaniem emocji czy przewlekłego napięcia, nie łącząc tych doświadczeń z sytuacją, w jakiej dorastała.

W PsychoMedic osoby zmagające się z konsekwencjami dorastania w dysfunkcyjnym środowisku rodzinnym mogą skorzystać z profesjonalnego wsparcia psychologicznego i psychoterapeutycznego. Forma pomocy jest dobierana indywidualnie, w zależności od potrzeb Pacjenta – może obejmować pojedyncze konsultacje lub długoterminową psychoterapię.

Dlaczego warto zaufać klinice PsychoMedic?

• Specjalistyczna wiedza i doświadczenie – PsychoMedic zapewnia pomoc osobom zmagającym się między innymi z depresją, zaburzeniami lękowymi oraz innymi trudnościami natury psychicznej. Specjaliści PsychoMedic pracują z Pacjentami w różnym wieku i posiadają doświadczenie w obszarach takich jak ADHD, zaburzenia ze spektrum autyzmu, a także trudności związane z dorastaniem w dysfunkcyjnym środowisku rodzinnym, w tym syndrom DDD (Dorosłe Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych) i DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików).
• Dobre opinie Pacjentów – o jakości pomocy oferowanej przez PsychoMedic świadczą liczne pozytywne opinie osób korzystających z konsultacji. Recenzje zamieszczane między innymi w Google, ZnanyLekarz.pl i Halodoctor oraz wysoka średnia ocen na poziomie 4,9/5 są potwierdzeniem zaufania, jakim Pacjenci darzą naszą klinikę.
• Łatwy dostęp do specjalistycznej pomocy – PsychoMedic rozwija sieć placówek w Warszawie oraz innych dużych miastach w Polsce, dzięki czemu Pacjenci mogą korzystać z konsultacji w kilkudziesięciu oddziałach w kraju. Placówki są dostępne przez 7 dni w tygodniu, co ułatwia znalezienie dogodnego terminu i ogranicza czas oczekiwania na potrzebną pomoc.
• Możliwość konsultacji online – osoby, które nie mogą lub nie chcą pojawiać się w naszych placówkach osobiście, mogą skorzystać z wizyty zdalnej. W uzasadnionych przypadkach lekarz psychiatra może podczas konsultacji wystawić e-receptę lub elektroniczne zwolnienie lekarskie (e-ZLA/L4).
• Zaangażowanie w edukację i rozwój wiedzy o zdrowiu psychicznym – PsychoMedic nie ogranicza swojej działalności wyłącznie do pracy z Pacjentami. Klinika angażuje się również w inicjatywy eksperckie i edukacyjne, bierze udział w konferencjach, przygotowuje materiały merytoryczne i publikuje treści poświęcone zdrowiu psychicznemu oraz współczesnym metodom jego ochrony i leczenia.

Kim są Dorosłe Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych (DDD)

Dorosłe Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych (DDD) to określenie odnoszące się do osób, których trudne doświadczenia z okresu dzieciństwa mogą wpływać na ich funkcjonowanie w dorosłym życiu. Dorastanie w rodzinie, w której brakowało poczucia bezpieczeństwa, stabilności emocjonalnej, odpowiedniej opieki lub zdrowych wzorców relacji, może pozostawić długotrwały ślad w sposobie postrzegania siebie i innych. Warto podkreślić, że DDD nie jest jednostką chorobową ani formalnym rozpoznaniem zawartym w klasyfikacjach takich jak ICD-11 czy DSM-5. Jest to raczej określenie opisujące pewien zestaw doświadczeń oraz trudności obserwowanych u części osób wychowanych w dysfunkcyjnych środowiskach rodzinnych.

Nie ma jednej listy cech, która charakteryzowałaby wszystkie osoby określane jako DDD. Wśród często pojawiających się trudności można wymienić między innymi:

• niskie poczucie własnej wartości,
• nadmierny lęk i napięcie,
• problemy z podejmowaniem decyzji,
• trudność w rozpoznawaniu i wyrażaniu własnych potrzeb.

U niektórych osób mogą występować również:

• obniżony nastrój, drażliwość,
• wahania emocjonalne,
• poczucie zagubienia dotyczące własnej tożsamości.

Doświadczenia z domu rodzinnego mogą wpływać także na późniejsze relacje, życie zawodowe i sposób radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami. Problemy DDD nie muszą jednak oznaczać, że określone trudności będą towarzyszyć danej osobie przez całe życie. Ich znaczenie i nasilenie mogą być różne, podobnie jak sposoby radzenia sobie z konsekwencjami doświadczeń z dzieciństwa. Jeśli przeszłość utrudnia funkcjonowanie w dorosłości, warto rozważyć profesjonalną pomoc dla DDD. Psychoterapia może stworzyć bezpieczną przestrzeń do przyjrzenia się wcześniejszym doświadczeniom, lepszego zrozumienia własnych reakcji oraz stopniowego rozwijania bardziej wspierających sposobów funkcjonowania.

Jakie są objawy syndromu DDD

Nie istnieje jedna, oficjalnie ustalona lista objawów, która mogłaby stanowić odpowiedź na pytanie: Jak rozpoznać DDD? Określenie „Dorosłe Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych” nie stanowi bowiem formalnego rozpoznania medycznego. Można jednak wskazać pewne trudności, które częściej pojawiają się u osób dorosłych mających za sobą doświadczenia związane z dysfunkcyjnym środowiskiem rodzinnym. Charakter i nasilenie objawów mogą być bardzo różne, ponieważ zależą między innymi od rodzaju doświadczeń z dzieciństwa oraz sposobu, w jaki dana osoba radziła sobie z nimi w późniejszych latach.

Niska samoocena i trudności emocjonalne

Jednym z obszarów, w których mogą ujawniać się trudności emocjonalne DDD, jest sposób postrzegania samego siebie. Osoba z syndromem DDD może:

• mieć poczucie, że jest niewystarczająco dobra,
• często podważać własne decyzje,
• nadmiernie obawiać się krytyki i odrzucenia,
• doświadczać problemów z rozpoznawaniem, regulowaniem i akceptowaniem własnych emocji.

Badania nad doświadczeniami z dzieciństwa wskazują na związek między niekorzystnymi doświadczeniami emocjonalnymi u osób DDD a trudnościami w regulacji emocji oraz niską samooceną w dorosłości. Osobom tym nierzadko towarzyszy też przekonanie, że własne potrzeby są mniej ważne od potrzeb innych albo że na akceptację trzeba sobie zasłużyć.

Problemy w relacjach i związkach

Doświadczenia wyniesione z domu rodzinnego mogą wpływać również na późniejsze interakcje z innymi ludźmi. Niektórym osobom DDD trudno jest zaufać drugiemu człowiekowi, budować poczucie bliskości lub stawiać zdrowe granice, a wchodzenie w relacje nierzadko stanowi dla nich niemałe wyzwanie. Może u nich pojawiać się:

• silna obawa przed odrzuceniem,
• nadmierne dostosowywanie się do partnera albo przeciwnie:
• unikanie większego zaangażowania.

Zależność między doświadczeniami z dzieciństwa a późniejszym funkcjonowaniem w związkach znajduje potwierdzenie w badaniach. Przeglądy naukowe wskazują między innymi na związek jakości relacji z rodzicami w dzieciństwie z późniejszym funkcjonowaniem w relacjach romantycznych. Dlatego DDD i problemy w związkach mogą współwystępować, choć nie oznacza to, że każda osoba z doświadczeniem dysfunkcji rodzinnej będzie miała trudności w budowaniu relacji.

Nadmierna potrzeba kontroli i perfekcjonizm

Dorastanie w nieprzewidywalnym lub niestabilnym środowisku może sprzyjać rozwijaniu strategii, które w dzieciństwie pomagały radzić sobie z trudną sytuacją. W dorosłości jedną z nich może być silna potrzeba kontrolowania otoczenia, przewidywania różnych scenariuszy i unikania błędów. Towarzyszyć temu może:

• perfekcjonizm,
• nadmierne poczucie odpowiedzialności,
• trudność z zaakceptowaniem sytuacji, na które nie ma się wpływu, i in.

Takie zachowania nie są jednak charakterystyczne wyłącznie dla DDD. Sam perfekcjonizm czy potrzeba kontroli nie wystarczają, aby wnioskować o występowaniu określonego „syndromu”. Jeśli powodują cierpienie lub utrudniają codzienne funkcjonowanie, warto omówić je ze Specjalistą.

Trudności w wyrażaniu emocji i potrzeb

Osoba wychowana w dysfunkcyjnym środowisku rodzinnym mogła nie mieć wystarczającej przestrzeni do swobodnego wyrażania uczuć i komunikowania własnych potrzeb. W dorosłości może więc mieć trudność z powiedzeniem, czego potrzebuje, odmawianiem lub wyznaczaniem granic. Czasem, zamiast otwarcie mówić o emocjach, tłumi je, unika konfrontacji albo długo odkłada trudną rozmowę.

Trudności w rozpoznawaniu i regulowaniu emocji mogą mieć związek z doświadczeniami z dzieciństwa, choć zależności te są złożone i nie determinują jednoznacznie funkcjonowania człowieka w dorosłości.

Jak dorastanie w dysfunkcyjnym środowisku wpływa na dorosłe życie

Doświadczenia z domu rodzinnego mogą mieć znaczenie dla tego, jak człowiek w późniejszych latach postrzega siebie, innych ludzi oraz relacje z nimi. Dorastanie w środowisku, w którym brakowało poczucia bezpieczeństwa, stabilności, odpowiedniego wsparcia emocjonalnego lub przewidywalności, może sprzyjać rozwijaniu sposobów reagowania, które pomagały dziecku radzić sobie z trudną sytuacją. W dorosłości schematy wyniesione z domu rodzinnego mogą natomiast wpływać między innymi na podejmowanie decyzji, budowanie bliskich relacji, wyznaczanie granic czy radzenie sobie ze stresem.

U części osób konsekwencją takich doświadczeń mogą być trudności z zaufaniem innym, nadmierna potrzeba kontroli, perfekcjonizm, poczucie odpowiedzialności za samopoczucie innych lub problemy z rozpoznawaniem własnych potrzeb. Niekorzystne doświadczenia z dzieciństwa u osób DDD są również powiązane ze zwiększonym ryzykiem występowania w dorosłości między innymi objawów depresyjnych i lękowych oraz innych problemów ze zdrowiem psychicznym.

Nie oznacza to jednak, że trudne dzieciństwo determinuje całe dorosłe życie. Wiele osób rozwija skuteczne sposoby radzenia sobie, korzysta ze wsparcia bliskich lub Specjalistów i z czasem zmienia utrwalone wzorce funkcjonowania. Istotne może być więc nie tylko to, czego ktoś doświadczył w dzieciństwie, lecz także to, jak te doświadczenia wpływają na jego życie obecnie.

Kiedy warto rozpocząć terapię DDD

Samo dorastanie w dysfunkcyjnej rodzinie nie oznacza, że każda pochodząca z niej osoba potrzebuje psychoterapii. Warto jednak rozważyć konsultację ze Specjalistą, jeśli doświadczenia z dzieciństwa nadal powodują cierpienie lub utrudniają codzienne funkcjonowanie. Sygnałem ostrzegawczym może być między innymi:

• powtarzający się trudny schemat w relacjach,
• silne poczucie winy,
• problemy z poczuciem własnej wartości,
• trudność w stawianiu granic,
• przewlekłe napięcie,
• kłopoty z rozpoznawaniem i wyrażaniem emocji.

Badania wskazują, że obciążające doświadczenia z dzieciństwa wiążą się z większym ryzykiem problemów psychicznych w dorosłości, dlatego ich konsekwencje warto traktować poważnie. W przypadku Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych – terapia koncentruje się na rzeczywistych trudnościach, z którymi mierzy się dana osoba: doświadczeniach z przeszłości, relacjach, emocjach, samoocenie czy sposobach reagowania utrwalonych w dzieciństwie. Jej cele i przebieg powinny być każdorazowo dopasowane do indywidualnej sytuacji Pacjenta.

DDD: syndrom Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych – skorzystaj z pomocy wysoko wykwalifikowanych Specjalistów z PsychoMedic, stacjonarnie lub online

Najlepsi lekarze i specjaliści diagnozujący i leczący DDD:

POZNAJ OPINIE NASZYCH PACJENTÓW

Jak wygląda psychoterapia DDD

Psychoterapia osoby z syndromem DDD nie ma jednego, uniwersalnego przebiegu. Zakres leczenia zależy przede wszystkim od aktualnych trudności Pacjenta, jego historii oraz celów, jakie chce osiągnąć. Terapia dla DDD może obejmować zarówno przyglądanie się doświadczeniom z dzieciństwa, jak i pracę nad tym, w jaki sposób wpływają one obecnie na emocje, samoocenę czy relacje z innymi. Badania nad konsekwencjami niekorzystnych doświadczeń z dzieciństwa wskazują, że psychoterapia może być pomocna w zmniejszaniu związanych z nimi trudności psychicznych, choć u każdej osoby jej przebieg może wyglądać nieco inaczej.

Rozpoznawanie schematów wyniesionych z domu

Jednym z elementów terapii może być identyfikowanie utrwalonych sposobów myślenia, odczuwania i reagowania, które ukształtowały się w odpowiedzi na doświadczenia rodzinne. Pacjent wraz ze Specjalistą przygląda się temu, jak przeszłe doświadczenia mogą wpływać na:

• jego obecne decyzje,
• umiejętność budowania i utrzymywania relacji,
• sposób radzenia sobie z trudnymi emocjami.

Celem nie jest obwinianie rodziny ani rozpamiętywanie przeszłości, lecz lepsze zrozumienie własnych mechanizmów i poszukiwanie bardziej korzystnych sposobów reagowania.

Nauka budowania zdrowych relacji

Doświadczenia z dzieciństwa mogą mieć znaczenie dla późniejszego sposobu nawiązywania i utrzymywania bliskich więzi. W terapii można więc pracować nad:

• zaufaniem,
• stawianiem granic,
• komunikowaniem swoich potrzeb,
• rozpoznawaniem zachowań, które sprzyjają bezpiecznym relacjom.

Szczególne znaczenie może mieć również nauka odróżniania odpowiedzialności za własne emocje od poczucia, że trzeba stale zaspokajać potrzeby innych. Badania wskazują, że trudne doświadczenia interpersonalne z dzieciństwa mogą wiązać się między innymi ze zmianami w obszarze zaufania i regulacji emocji, co może mieć znaczenie dla późniejszego funkcjonowania społecznego.

Praca nad poczuciem własnej wartości

Ważnym obszarem psychoterapii może być także rozwijanie bardziej realistycznego i życzliwego stosunku do siebie. Osoby z doświadczeniami dysfunkcji rodzinnej mogą mieć utrwalone przekonania o własnej niewystarczalności, nadmiernie się obwiniać lub uzależniać swoją wartość od osiągnięć i opinii innych. Terapia może pomagać rozpoznawać takie przekonania, analizować ich źródła oraz stopniowo budować bardziej stabilne poczucie własnej wartości. Związek między niekorzystnymi doświadczeniami z dzieciństwa a niższą samooceną znajduje potwierdzenie w badaniach, choć nie oznacza to, że taki skutek wystąpi u każdej osoby.

Jakie nurty psychoterapii pomagają osobom DDD

Nie istnieje jeden, uniwersalny model psychoterapii przeznaczony dla osób określanych jako Dorosłe Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych. Ponieważ DDD nie jest formalnym rozpoznaniem klinicznym, sposób prowadzenia terapii dobiera się przede wszystkim do indywidualnych trudności Pacjenta – takich jak problemy z samooceną, relacjami, regulacją emocji czy konsekwencjami trudnych doświadczeń z dzieciństwa. Wśród podejść, które mogą być wykorzystywane w pracy nad tego rodzaju problemami, znajdują się między innymi: terapia poznawczo-behawioralna, terapia schematów oraz psychoterapia psychodynamiczna.

Terapia poznawczo-behawioralna

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) koncentruje się na zależnościach między myślami, emocjami i zachowaniem. W przypadku osoby z doświadczeniami dysfunkcji rodzinnej może pomóc w:

• rozpoznawaniu utrwalonych, niekorzystnych przekonań na własny temat,
• uczeniu się nowych sposobów reagowania, które ułatwią codzienne funkcjonowanie,
• rozwijaniu bardziej pomocnych strategii radzenia sobie z lękiem, poczuciem winy czy trudnościami w relacjach.

CBT jest dobrze przebadaną formą psychoterapii, stosowaną między innymi w leczeniu zaburzeń lękowych, depresji oraz problemów związanych z traumą.

Terapia schematów

Terapia schematów może być szczególnie interesująca w pracy z osobami, które zauważają, że pewne wzorce myślenia i reagowania powtarzają się w ich dorosłym życiu. Podejście to zakłada, że wczesne doświadczenia mogą przyczyniać się do powstawania tak zwanych wczesnych nieadaptacyjnych schematów, które wpływają później między innymi na sposób postrzegania siebie, innych ludzi i bliskich relacji. W terapii można uczyć się rozpoznawać takie schematy oraz stopniowo rozwijać bardziej elastyczne sposoby reagowania. Badania wskazują na związek między niekorzystnymi doświadczeniami z dzieciństwa a nasileniem określonych nieadaptacyjnych schematów w dorosłości.

Psychoterapia psychodynamiczna

Psychoterapia psychodynamiczna zwraca uwagę między innymi na wpływ wcześniejszych doświadczeń, relacji i nieuświadomionych wzorców na obecne funkcjonowanie człowieka. W przypadku osoby z doświadczeniami dysfunkcji rodzinnej terapia może stanowić przestrzeń do lepszego zrozumienia:

• źródeł powtarzających się trudności,
• sposobu budowania relacji,
• przeżywania własnych emocji.

Istotnym elementem pracy jest również relacja terapeutyczna, która może pomagać w rozpoznawaniu utrwalonych sposobów wchodzenia w relacje z innymi.

Jak terapia pomaga osobom DDD odzyskać równowagę

Terapia może pomóc osobom z doświadczeniami charakterystycznymi dla DDD lepiej zrozumieć wpływ przeszłości na obecne funkcjonowanie i stopniowo rozwijać bardziej wspierające sposoby reagowania. W zależności od indywidualnych potrzeb praca terapeutyczna może obejmować między innymi: regulowanie trudnych emocji, wzmacnianie poczucia własnej wartości, budowanie zdrowych granic oraz zmianę utrwalonych schematów w relacjach. Jest to szczególnie istotne, ponieważ badania wskazują na związek niekorzystnych doświadczeń z dzieciństwa z trudnościami w regulacji emocji, samoocenie i dobrostanie psychicznym w dorosłości.

Terapia DDD w PsychoMedic

W klinikach psychologiczno-psychiatrycznych PsychoMedic wspieramy osoby, które zmagają się z trudnościami mogącymi mieć związek z dorastaniem w dysfunkcyjnym środowisku rodzinnym. Towarzyszące im poczucie zagubienia, niska samoocena, przewlekłe napięcie czy trudności w relacjach mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie. W bezpiecznej i pełnej zrozumienia atmosferze nasi Specjaliści (psycholog, psychoterapeuta i psychiatra) pomagają przyjrzeć się źródłom tych problemów oraz lepiej zrozumieć utrwalone sposoby myślenia i reagowania związane z DDD.

Jak umówić wizytę

Aby umówić się na pierwszą konsultację z psychologiem lub psychoterapeutą posiadającym doświadczenie z Pacjentami DDD wystarczy zadzwonić pod numer telefonu: 736 36 36 36 lub zarezerwować termin za pośrednictwem fioletowej wyszukiwarki Specjalistów na stronie PsychoMedic.

Słownik pojęć

Co to jest ADHD?

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to zaburzenie wpływające na koncentrację i zachowanie. Dzieci często mają trudności z utrzymaniem uwagi i są nadpobudliwe. Oczywiście dorośli również mogą zmagać się z podobnymi symptomami, ale objawy te manifestują się inaczej. ADHD jest powszechnym zaburzeniem, które wpływa na codzienne życie osób nim dotkniętych: może prowadzić do wyzwań w edukacji i pracy, ale możliwe jest skuteczne zarządzanie tymi trudnościami.

Co to jest CBT?

CBT, czyli terapia poznawczo-behawioralna, to forma psychoterapii, która koncentruje się na zmianie negatywnych wzorców myślenia i zachowania. Jest stosowana w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja czy lęki, jej skuteczność była wielokrotnie sprawdzana i potwierdzana w badaniach naukowych. CBT pomaga pacjentom zrozumieć, jak ich myśli wpływają na emocje i działania. Dzięki temu uczą się skuteczniej radzić sobie z trudnościami, co zwiększa jakość ich życia. Terapia poznawczo-behawioralna jest powszechnie uznawana za skuteczną metodę poprawy zdrowia psychicznego.

Dowiedz się więcej tutaj: https://psychomedic.online/psychoterapia-cbt-online/

Co to jest DSM-5?

DSM-5 to najnowsza wersja systemu klasyfikacji zaburzeń psychicznych. Stanowi kluczowe narzędzie w diagnostyce psychiatrycznej. Pozwala na precyzyjną identyfikację zaburzeń, co ułatwia terapię. Aktualizacja DSM-5 wprowadziła modyfikacje w kryteriach diagnostycznych. Dzięki temu poprawiła dokładność diagnoz.

Co to jest ICD-11?

ICD-11 to międzynarodowa klasyfikacja chorób przygotowana przez WHO. Ta klasyfikacja WHO wspiera system kodowania chorób, co umożliwia lepsze śledzenie statystyk zdrowotnych. ICD-11 ułatwia komunikację między specjalistami na całym świecie. System kodowania chorób jest kluczowy w diagnostyce oraz badaniach zdrowia populacji.

Co to jest spektrum autyzmu (ASD)?

Spektrum autyzmu (ASD) to zaburzenie neurorozwojowe, w którym występują trudności w komunikacji społecznej, relacjach i zachowaniach. Objawy mogą być bardzo zróżnicowane, dlatego mówimy o „spektrum”. Typowe są kłopoty w rozumieniu sygnałów społecznych, trudności w rozwoju mowy, powtarzalne zachowania i silne przywiązanie do rutyny. Często pojawiają się też różnice w przetwarzaniu bodźców, np. nadwrażliwość na dźwięki czy dotyk. ASD nie jest chorobą, lecz odmiennym sposobem rozwoju mózgu, a odpowiednie wsparcie pozwala lepiej wykorzystać potencjał osoby w spektrum.

Dowiedz się więcej tutaj: https://psychomedic.online/autyzm-i-zespol-aspergera-leczenie/

Co to jest terapia schematów?

Terapia schematów to podejście psychoterapeutyczne, które łączy elementy terapii poznawczo-behawioralnej, psychoterapii psychodynamicznej i psychologii humanistycznej. Czym jest terapia schematów? To metoda, która koncentruje się na identyfikacji i modyfikacji głęboko zakorzenionych schematów emocjonalnych. Terapia schematów zapewnia unikalne podejście w pracy z trudnymi do zmiany wzorcami myślenia i zachowania. To skuteczna metoda pracy nad zmianą schematów.

Dowiedz się więcej tutaj: https://psychomedic.online/terapia-schematow-online/

Co to jest DDD?

DDD, czyli syndrom Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych, to zespół cech i trudności emocjonalnych występujących u osób wychowanych w środowisku pełnym chaosu, przemocy, uzależnień czy zaniedbań. Objawia się m.in. niskim poczuciem własnej wartości, trudnościami w relacjach i lękiem przed odrzuceniem. Wsparcie terapeutyczne pomaga w zdrowieniu.

Dowiedz się więcej tutaj: https://psychomedic.online/leczenie-ddd-online/

Czym jest DDA?

DDA to skrót rozwijany w Dorosłe Dziecko Alkoholika. To koncepcja teoretyczna, która określa osoby dorastające w rodzinach, gdzie jeden lub oboje rodziców miało chorobę alkoholową. W rezultacie dziecko nie miało zapewnionej odpowiedniej opieki i wykształciło mechanizmy umożliwiające przetrwanie w domu, ale utrudniające funkcjonowanie w dorosłym życiu. Wokół pojęcia powstał ruch samopomocowy DDA – nie jest związany z grupami takimi jak Anonimowi Alkoholicy, ale podobnie jak AA oferuje kilkunastostopniową ścieżkę wychodzenia z problemów związanych z dorastaniem w dysfunkcyjnym środowisku. DDA to koncepcja wykorzystywana w terapii, ale nie funkcjonuje jako sklasyfikowana jednostka chorobowa lub zaburzenie osobowości.

Dowiedz się więcej tutaj: https://psychomedic.online/dda/

Najczęstsze pytania o terapię DDD