7

dni w tygodniu

Infolinia 736 36 36 36

ZALOGUJ

Najczęściej zadawane pytania o leki

Umów się online

Akamprozat może wywoływać głównie:
  • biegunkę
  • nudności, bóle brzucha
  • ból głowy
  • bezsenność lub senność
  • uczucie zmęczenia
Rzadziej mogą pojawić się: wysypka, świąd skóry, zawroty głowy czy obniżenie nastroju. Jeśli działania niepożądane są silne lub niepokojące – trzeba skontaktować się z lekarzem.

Akamprozat stosuje się w leczeniu podtrzymującym abstynencję u osób uzależnionych od alkoholu – pomaga zmniejszyć ryzyko nawrotu picia po odstawieniu alkoholu.

Tak. Akamprozat jest lekiem na receptę . Oznacza to, że może być przepisany wyłącznie przez lekarza i powinien być stosowany zgodnie z jego zaleceniami.

Tak. Xanax to nazwa handlowa leku, którego substancją czynną jest alprazolam.

Alprazolam stosuje się głównie w leczeniu zaburzeń lękowych i napadów paniki – pomaga zmniejszyć silny lęk, napięcie i niepokój, działa uspokajająco.

Alprazolam jest benzodiazepiną , która wzmacnia działanie GABA (głównego „hamującego” neuroprzekaźnika w mózgu). Dzięki temu zmniejsza pobudzenie układu nerwowego , co daje efekt przeciwlękowy, uspokajający i nasenny , a także częściowo rozluźnia mięśnie.

Alprazolam nie wpływa na parametry metaboliczne. Jest stosowany w leczeniu doraźnym, przez krótki czas w związku z tym nie ma wpływu na masę ciałą.

Arypiprazol raczej nie podnosi poziomu prolaktyny . Jest stosowany w leczeniu hiperprolaktynemii wywołanej innymi neuroleptykami.

Najczęstsze działania niepożądane arypiprazolu to m.in.:
  • niepokój ruchowy, przymus nieustannego poruszania nogami, chodzenia (akatyzja)
  • bezsenność lub senność , bóle i zawroty głowy
  • nudności, czasem biegunka lub zaparcia
  • uczucie pobudzenia, lęku
Rzadziej mogą wystąpić objawy pozapiramidowe (sztywność, drżenia) czy zmiany masy ciała. Każdy niepokojący objaw warto skonsultować z lekarzem.

Arypiprazol jest zwykle dobrze tolerowanym lekiem. Głównym przeciwskazanie do stosowania leku jest:
  • uczulenie (nadwrażliwość) na arypiprazol lub którykolwiek składnik leku
Szczególnej ostrożności wymaga też stosowanie u osób z: padaczką, cukrzycą, chorobami serca, w podeszłym wieku, w ciąży i podczas karmienia piersią – tu decyzję zawsze podejmuje lekarz.

Atomoksetynę stosuje się w leczeniu ADHD (zaburzeń uwagi z nadruchliwością) u dzieci, młodzieży i dorosłych – pomaga poprawić koncentrację, zmniejszyć nadruchliwość i impulsywność.

Pierwsze efekty Atomoksetyny zwykle pojawiają się po 1–2 tygodniach , ale pełne działanie ocenia się dopiero po około 4–6 tygodniach regularnego stosowania .

Atomoksetyna to niestymulujący lek stosowany w leczeniu ADHD . Jego działanie opiera się na silnym i selektywnym wpływie na hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Pośrednio, ze względu na odmienności w budowie kory przedczołowej wywiera on również wpływ układ dopaminergiczny w tej części OUN.. Jego działanie pojawia się po czasie i utrzymuje się w ciągu całego dnia, regulując procesy uwagi, redukując impulsywność i nadruchliwość.

Na rynku dostępne są różne preparaty atomoksetyny (nazwy handlowe mogą się różnić w zależności od kraju i producenta), ale wszystkie zawierają tę samą substancję czynną.
W Polsce spotkasz ją głównie jako kapsułki twarde w kilku dawkach (np. 10, 18, 25, 40, 60, 80 mg) pod różnymi nazwami firmowymi i generycznymi – konkretny preparat dobiera lekarz lub farmaceuta, często zależnie od dostępności w aptece.

W trakcie leczenia bupropionem istnieje ryzyko pojawienia się lub nasilenia wypadania włosów. Jeśli zauważysz wyraźne przerzedzanie włosów po włączeniu leku, warto zgłosić to lekarzowi – czasem pomaga zmiana dawki lub preparatu. Zawsze w takim wypadku należy wykluczyć inne przyczyny wypadania włosów.

Bupropion jest lekiem przeciwdepresyjnym. Jego działanie opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy.. Stosujemy go w leczeniu depresji z objawami zmęczenia, obniżoną motywacją, wycofaniem. Innymi wskazaniami do leczenia bupropionem jest leczenie uzależnienie od nikotyny, ADHD oraz zaburzenia seksualne.

Obecnie na rynku polskim są dostępne preparaty bupropionu o zmodyfikowanym uwalnianiu stosowane w leczeniu depresji. Przyjmuje się je 1x na dobę, rano. Znajdują sięone w lekach t.j. Welbutrin XR, Welbox czy Oribion Forma bupropionu o przedłużonym uwalnianiu jest obecnie zawarta w preparacie łączonym Mysimba stosowanym w leczeniu otyłości.

Główne przeciwwskazania do stosowania bupropionu to m.in.:
  • padaczka / napady drgawkowe obecnie lub w wywiadzie
  • guzy OUN zwiększające ryzyko drgawek
  • jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (i krótko po ich odstawieniu)
  • nagłe odstawianie alkoholu, benzodiazepin, leków przeciwpadaczkowych
  • ciężka anoreksja lub bulimia w wywiadzie
  • uczulenie na bupropion lub składniki leku
Przy każdej wątpliwości decyzję o stosowaniu podejmuje lekarz po ocenie ryzyka drgawek i innych chorób.

Buspiron nie jest standardowym lekiem na objawy odstawienia alkoholu ani leczenie uzależnienia .
Stosuje się go głównie w leczeniu zaburzeń lękowych . Może pośrednio zmniejszać lęk u osoby uzależnionej, ale nie zastępuje leków i procedur używanych typowo w terapii odstawienia alkoholu i leczeniu alkoholizmu . Wszystko w tym zakresie trzeba zawsze ustalać z lekarzem.

Buspiron jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych o różnej etiologii. Działanie przeciwlękowe pojawia się po ok 7-14 dniach regularnego stosowania. Nie należy go przyjmować w sposób doraźny

Tak, citalopram jest lekiem psychotropowym – należy do SSRI , czyli selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, stosowanych głównie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.

Citalopram jest to typowy lek przciwdepresyjny, z grupy SSRI, stosowany jako lek pierwszego wyboru ,
Siła działania leku zależy głównie od dawki, indywidualnej wrażliwości organizmu oraz szybkości metabolizmu leku. Konkretną substancję dobiera lekarz na podstawie specyfiki objawów pacjenta, istnienia schorzeń towarzyszących a także z uwzględnieniem stylu życia i indywidualnych potrzeb pacjenta

Zarówno ibuprofen jak i leki z grupy SSRI ( w tym citalopram) wpływają na hamowanie aktywności płytek krwi. Jeżeli pacjent nie ma dodatkowych schorzeń wpływających na układ krzepnięcia, nie przyjmuje innych leków wpływających na te parametry t.j warfaryna to doraźne przyjęcie ibuprofenu w standardowej dawce nie powinno mieć negatywnych skutków. Zawsze bezpieczniejszym wyborem będzie w tym wypadku paracetamol.
Jeśli planujesz brać ibuprofen lub inne leki z grupy NLPZ częściej lub dłużej niż 2–3 dni , skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie jakichkolwiek leków w okresie ciąży jest oparte na analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. Nie istnieją badania jednoznacznie potwierdzające bezpieczeństwo stosowania leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI w ciąży. Większośc dotychczasowych badań nie wykazałą aby leki te w wyraźnym stopniu wpływały na częstość pojawiania się malformacji u płodu (poza paroksetyną). Zarówno leczenie jak i jego zaniechanie w przypadku istnienia wskazań psychiatrycznych niesie ryzyko dla matki i płodu. Decyzja co do kontynuacji/ rozpoczęcia leczenia musi być podjęta przez lekarza po analizie danego przypadku klinicznego.

Połączenie leków z grupy SSRI (w tym citalopramu) z trazodon jest często stosowane w leczeniu psychiatrycznym. Zwykle w takim połączeniu dawki trazodonu są niskie i nie przekraczają 150mg/dobę.
Oba leki zwiększają mogą wpływać na stężenie serotoniny, więc rośnie ryzyko zespołu serotoninowego. W wypadku tego połączenia istnieje ryzyko wpływu na zapis EKG .
Nigdy nie łącz ich „na własną rękę” – dawki i bezpieczeństwo musi ocenić lekarz (często potrzebna jest też kontrola EKG).

Citalopram stosuje się w leczeniu depresji , zaburzeń lękowych (np. lęku uogólnionego, napadów paniki, fobii, oraz w zaburzeniach obsesyjno- kompulsywnych – zawsze z zaleceniami lekarza.

Deksamfetaminę należy do grupy leków psychostymulujących stosowanych  w leczeniu ADHD – zawsze wyłącznie z przepisu i pod ścisłą kontrolą lekarza.

Tak, deksamfetamina jest lekiem na receptę , a dodatkowo należy do substancji kontrolowanych – może ją przepisać tylko lekarz i wymaga ścisłego nadzoru.

Główne przeciwwskazania do stosowania deksamfetaminy to m.in.:
  • nadwrażliwość na deksamfetaminę lub inne amfetaminy
  • ciężkie choroby serca i naczyń (np. wady serca, ciężkie nadciśnienie, zaburzenia rytmu, choroba wieńcowa)
  • nadczynność tarczycy, ciężka depresja, stany pobudzenia / lęku, psychoza
  • jaskra
  • uzależnienie od substancji psychoaktywnych w wywiadzie
Zawsze decyduje lekarz – przed przepisaniem leku ocenia serce, ciśnienie, choroby współistniejące i ryzyko nadużywania.

Łączenie leków z grupy benzodiazepin t.j. diazepam jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie silnie nasila senność i spowalnia oddech, zwiększa ryzyko utraty przytomności, wypadków, a w skrajnych przypadkach może stwarzać zagrożenie dla życia.

Diazepam jest lekiem znajdującym się w kat D FDA dla bezpieczeństwa stosowania w ciąży, czyli istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód. Jest zalecany tylko w wyjątkowych sytuacjach klinicznych kiedy korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko. Nie jest zalecany w ciąży . Nie wolno go przyjmować bez konsultacji z lekarzem..

Najczęstsze działania niepożądane diazepamu to m.in.:
  • ryzyko uzależnienia, leku nie wolno przyjmować bez nadzoru, używanie dłuższe niż 2 tygodnie grozi rozwojem uzależnienia; przy długotrwałym stosowaniu nagłe odstawienie może powodować pojawienie się objawów odstawiennych w tym napadu padaczkowego
  • senność, spowolnienie, zawroty głowy, osłabienie mięśni , problemy z koordynacją
  • zaburzenia pamięci i koncentracji, splątanie (zwłaszcza u starszych osób)
  • nudności, suchość w ustach, zaparcia
Lek zawsze powinien być przyjmowany krótko i tyklo pod kontrolą lekarza .

Leki z diazepamem to m.in.:
  • Relanium
  • Neorelium
  • Diazepam (różne preparaty generyczne)
  • czopki/doodbytnicze preparaty diazepamu stosowane np. w stanach drgawkowych u dzieci
Nazwy handlowe mogą się różnić w zależności od producenta i kraju, więc zawsze sprawdź skład na ulotce lub w aptece .

Tak, duloksetyna jest lekiem psychotropowym – należy do grupy SNRI (inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny), stosowanych m.in. w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych i bólów neuropatycznych.

  • Duloksetyna – lek z grupy SNRI : działa na wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny . Stosowana w depresji, lęku uogólnionym oraz bólach neuropatycznych (np. w polineuropatii cukrzycowej).
  • Sertralina – lek z grupy SSRI : działa głównie na wychwyt zwrotny serotoniny . Stosowana w depresji, zaburzeniach lękowych, OCD, PTSD, fobiach .
Leki różnią się tolerancją, profilem działania a także profilem działań niepożądanych. Dobierane są indywidualnie na podstawie badania.

W pierwszych dniach przyjmowania duloksetyny mogą pojawić się przejściowe działania niepożądane, takie jak:
  • nudności, bóle brzucha, biegunka lub zaparcia
  • zawroty głowy, senność lub przeciwnie – bezsenność, niepokój
  • bóle głowy, suchość w ustach, zmniejszenie apetytu
Zwykle po kilku–kilkunastu dniach część objawów słabnie. Jeśli są bardzo nasilone, nietypowe albo się utrzymują – koniecznie skontaktuj się z lekarzem.

Tak, duloksetyna może powodować senność, spowolnienie i uczucie „otępienia” , zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Częściej jednak występuje efekt odwrotny (pobudzenie, trudności ze snem). Jeśli objawy są silne lub utrudniają funkcjonowanie, warto zgłosić to lekarzowi.

Tak, ból głowy jest dość częstym działaniem niepożądanym duloksetyny , zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie dawki. Jeśli bóle są silne lub długo się utrzymują, warto skonsultować się z lekarzem.

Duloksetynę stosuje się w leczeniu:
  • depresji
  • zaburzeń lękowych uogólnionych
  • bólu neuropatycznego (np. w polineuropatii cukrzycowej, czasem w bólu przewlekłym).
Zawsze na zlecenie i pod kontrolą lekarza.

Stosowanie jakichkolwiek leków w okresie ciąży jest oparte na analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. Nie istnieją badania jednoznacznie potwierdzające bezpieczeństwo stosowania leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI w ciąży. Większośc dotychczasowych badań nie wykazałą aby leki te w wyraźnym stopniu wpływały na częstość pojawiania się malformacji u płodu (poza paroksetyną). Zarówno leczenie jak i jego zaniechanie w przypadku istnienia wskazań psychiatrycznych niesie ryzyko dla matki i płodu. Decyzja co do kontynuacji/ rozpoczęcia leczenia musi być podjęta przez lekarza po analizie danego przypadku klinicznego.

Tak. U części pacjentów escitalopram może powodować senność i uczucie otumanienia , zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. U części osób działa odwrotnie – powoduje pobudzenie i problemy ze snem . Jeśli objawy są uciążliwe, warto zgłosić to lekarzowi.

Najczęstsze działania niepożądane escitalopramu to m.in.:
  • nudności, biegunka, bóle brzucha
  • bóle głowy, zawroty głowy
  • senność lub bezsenność, uczucie „zamulenia” , czasem niepokój
  • spadek libido, trudności z orgazmem
  • suchość w ustach, potliwość, drżenie rąk
Nie u każdego się pojawią. Jeśli objawy są silne, nietypowe albo bardzo dokuczliwe – skontaktuj się z lekarzem.

Escitalopram stosuje się głównie w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych (np. lęk uogólniony, napady paniki, fobie, OCD) – zawsze na zlecenie lekarza.

Oba leki są tzw. „Z-lekami” nasennymi, ale:
  • Zopiklon – to mieszanina dwóch enancjomerów (R i S) .
  • Eszopiklon – to czysty S-enancjomer zopiklonu , przez co bywa nieco „precyzyjniejszy”: działanie nasenne przy niższej dawce i trochę innym profilu działań niepożądanych.
W praktyce oba stosuje się krótkotrwale w bezsenności .

Eszopiklon zaczyna działać dość szybko – zwykle w ciągu ok. 30 minut od przyjęcia tabletki, dlatego zaleca się brać go bezpośrednio przed pójściem spać .

Tak, fluoksetyna jest lekiem psychotropowym – należy do grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), stosowanych m.in. w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych, bulimii i OCD.

Co do zasady nie zaleca się picia alkoholu przyjmując fluoksetynę .
Alkohol może:
  • nasilać działania niepożądane (senność, zawroty głowy, osłabienie),
  • pogarszać nastrój i lęk,
  • osłabiać efekt leczenia.
Jeśli zdarzy Ci się jednorazowo niewielka ilość, koniecznie omów to z lekarzem prowadzącym.

Stosowanie jakichkolwiek leków w okresie ciąży jest oparte na analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. Nie istnieją badania jednoznacznie potwierdzające bezpieczeństwo stosowania leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI w ciąży. Większośc dotychczasowych badań nie wykazałą aby leki te w wyraźnym stopniu wpływały na częstość pojawiania się malformacji u płodu (poza paroksetyną). Zarówno leczenie jak i jego zaniechanie w przypadku istnienia wskazań psychiatrycznych niesie ryzyko dla matki i płodu. Decyzja co do kontynuacji/ rozpoczęcia leczenia musi być podjęta przez lekarza po analizie danego przypadku klinicznego.

Najczęstsze działania niepożądane fluoksetyny to m.in.:
  • nudności, biegunka, bóle brzucha
  • bóle głowy, bezsenność lub senność, niepokój, „nerwowość”
  • spadek libido, trudności z osiągnięciem orgazmu
  • czasem zwiększona potliwość, drżenia, spadek masy ciała
Jeśli objawy są nasilone, nietypowe albo bardzo dokuczliwe – koniecznie skontaktuj się z lekarzem.

Fluoksetynę stosuje się głównie w leczeniu:
  • depresji ,
  • zaburzeń lękowych i natręctw (OCD) ,
  • bulimii psychicznej (u części pacjentów).
Zawsze wyłącznie z zalecenia lekarza.

Najczęstsze działania niepożądane fluwoksaminy to m.in.:
  • nudności, biegunka, bóle brzucha
  • bóle głowy, senność lub bezsenność, zawroty głowy
  • spadek libido, trudności z orgazmem
  • czasem wzmożona potliwość, drżenia, zmiany masy ciała
Jeśli objawy są silne lub bardzo dokuczliwe, trzeba skontaktować się z lekarzem.

Fluwoksaminę stosuje się głównie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) oraz depresji , a czasem także innych zaburzeń lękowych – zawsze na zlecenie lekarza.

Fluwoksamina nie jest typowym lekiem powodującym tycie , ale:
  • u części osób może pojawić się przyrost masy ciała ,
  • u innych – spadek wagi (np. przez nudności, mniejszy apetyt).
Jeśli po włączeniu leku zauważasz wyraźne tycie, warto omówić to z lekarzem.

Karbamazepina jest lekiem przeciwwskazanym w ciąży , bo zwiększa ryzyko wad rozwojowych płodu.
Bywają jednak sytuacje szczególne kiedy ryzyko wynikające z odstawienia leku, przewyższa ryzyko wynikające z jego stosowania . W tedy dawkę i konieczność leczenia ocenia lekarz prowadzący. Nigdy nie odstawiaj ani nie włączaj karbamazepiny w ciąży samodzielnie – decyzja zawsze należy do lekarza .

Karbamazepinę stosuje się głównie:
  • w leczeniu padaczki (napadów drgawkowych) ,
  • w neuralgii nerwu trójdzielnego i innych bólach neuropatycznych ,
jako lek normotymiczny w chorobie afektywnej dwubiegunowej (stabilizacja nastroju).

Tak, klonazepam jest lekiem psychotropowym i substacją podlegająca ścisłej kontroli – należy do benzodiazepin , działa przeciwlękowo, uspokajająco i przeciwdrgawkowo.

Tak, klonazepam jest benzodiazepiną – działa przeciwlękowo, uspokajająco i przeciwdrgawkowo.

Zakres stężenia terapeutycznego kwasu walproinowego we krwi to około 50–100 µg/ml
Zakres docelowy zawsze ustala lekarz , który interpretuje wynik razem z dawką, objawami i działaniami niepożądanymi.

Stosowanie kwasu walproinowego w ciąży znacząco zwiększa ryzyko wad wrodzonych i zaburzeń rozwoju dziecka. Kobiet a w wieku rozrodczym leczona walproinianem powinna stosować skuteczną antykoncepcję.
Bywa rozważany tylko w wyjątkowych sytuacjach , gdy nie ma skutecznej alternatywy i decyzję podejmuje specjalista.
Nie wolno samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawki – zawsze trzeba pilnie skonsultować się z lekarzem.

Tak, kwas walproinowy jest jednym z podstawowych leków przeciwpadaczkowych – szeroko stosuje się go w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, zawsze zlecany i kontrolowany przez lekarza neurologa.

Kwas walproinowy stosuje się głównie:
  • szerokie zastosowanie w leczeniu padaczki
  • jako lek stabilizujący w leczeniu i profilaktyce choroby afektywnej dwubiegunowej
  • w leczeniu epizodów maniakalnych

Główne przeciwwskazania do stosowania kwasu walproinowego to m.in.:
  • ciąża (zwłaszcza I trymestr; bardzo wysokie ryzyko wad wrodzonych)
  • choroby wątroby / ciężka niewydolność wątroby , przebyte ciężkie zapalenie wątroby po lekach
  • wrodzone zaburzenia metaboliczne związane z mitochondrialnymi defektami (np. mutacje POLG)
  • nadwrażliwość (uczulenie) na kwas walproinowy lub składniki leku
Zawsze o możliwości stosowania decyduje lekarz po ocenie całego stanu zdrowia.

Kwetiapina nie jest typowym lekiem nasennym – to neuroleptyk (lek przeciwpsychotyczny) .
W małych dawkach bywa czasem off-label używana na sen , ale ze względu na możliwe działania niepożądane nie jest lekiem pierwszego wyboru na bezsenność . O takim zastosowaniu zawsze decyduje lekarz.

Tak, kwetiapina bardzo często powoduje senność, „zamulenie” i uczucie otumanienia , zwłaszcza po przyjęciu dawki i na początku leczenia. Jeśli te objawy są silne lub utrudniają funkcjonowanie, trzeba powiedzieć o tym lekarzowi.

Tak, kwetiapina jest lekiem psychotropowym – należy do atypowych leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków).

Leki z kwetiapiną to m.in.:
  • Seroquel
  • Kwetaplex
  • Ketrel
  • różne preparaty generyczne o nazwie Kwetiapina
Nazwy handlowe mogą się różnić w zależności od producenta i kraju, więc zawsze warto sprawdzić skład na ulotce lub w aptece.

Tak, lamotrygina jest lekiem psychotropowym – to głównie lek przeciwpadaczkowy i normotymiczny (stabilizator nastroju) stosowany m.in. w padaczce i chorobie afektywnej dwubiegunowej.

Tak, podczas przyjmowania lamotryginy może pojawić się wysypka – to jedno z ważniejszych działań niepożądanych.
Kiedy wysypka ma znaczne nasilenie bywa przyczyną odstawienia leku. 
Jeśli w trakcie stosowania pojawi się gorączka, zaczerwienienie skóry, wysypka z pęcherzami, nadżerkami   pilnie skontaktuj się z lekarzem . 
W celu zminimalizowania tych objawów należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących włączenia i zwiększania dawek leku.

Lamotrygina jest uznawana za jedną z bezpieczniejszych opcji wśród leków przeciwpadaczkowych / normotymicznych w okresie ciąży. Jej przyjmowanie i dawkowanie szczególnie w tym okresie wymaga szczególnego nadzoru, ponieważ w tym okresie zmienia się metabolizm leku.

Lamotrygina nie jest lekiem uspokajającym . Jej główne działanie to stabilizacja nastroju i zmniejszenie ryzyka nawrotów depresji w ChAD . Niektóre osoby mogą w trakcie włączania leku, modyfikacji dawki odczuwać zwiększoną senność

Lamotryginę stosuje się głównie:
  • w leczeniu padaczki (różne typy napadów),
  • jako stabilizator nastroju w chorobie afektywnej dwubiegunowej – szczególnie w profilaktyce nawrotów depresji.
Zawsze tylko na zlecenie i pod kontrolą lekarza.

Lisdeksamfetaminę stosuje się głównie w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych – pomaga poprawić koncentrację, zmniejszyć nadruchliwość i impulsywność. W niektórych krajach bywa też stosowana w leczeniu napadowego objadania się (BED), zawsze wyłącznie na receptę i pod ścisłą kontrolą lekarza.

Tak, lisdeksamfetamina może prowadzić do spadku masy ciała , bo często zmniejsza apetyt .
Jeśli chudniesz wyraźnie, masz mały apetyt przez dłuższy czas lub osłabienie – koniecznie powiedz o tym lekarzowi.

Lisdeksamfetamina działa długo – zwykle około 10–12 godzin po przyjęciu dawki rano.
Dokładny czas działania może się trochę różnić między osobami (u części krócej, u części dłużej).

Najczęstsze działania niepożądane metylfenidatu to m.in.:
  • zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała
  • bezsenność, nerwowość, drażliwość, bóle głowy
  • bóle brzucha, nudności
  • przyspieszenie akcji serca, wzrost ciśnienia tętniczego
Przy silnych lub niepokojących objawach trzeba skontaktować się z lekarzem.

Najczęstsze działania niepożądane metylfenidatu to m.in.:
  • zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała
  • bezsenność, nerwowość, drażliwość, bóle głowy
  • bóle brzucha, nudności
  • przyspieszenie akcji serca, wzrost ciśnienia tętniczego
Przy silnych lub niepokojących objawach trzeba skontaktować się z lekarzem.

Tak, metylfenidat często zmniejsza apetyt i może prowadzić do spadku masy ciała , zwłaszcza u dzieci i młodzieży.
W trakcie leczenia trzeba regularnie kontrolować wagę i wzrost , a przy wyraźnym chudnięciu – skontaktować się z lekarzem.

Do substancji metylfenidat na rynku polskim  należą m.in. takie leki jak:
  • Concerta
  • Medikinet / Medikinet CR
  • Symkinet MR
  • Atenza
Nazwy handlowe mogą się nieco różnić w zależności od kraju i producenta – zawsze sprawdź substancję czynną na ulotce.

Czas działania metylfenidatu zależy od postaci leku:
  • krótkodziałający – zwykle ok. 3–4 godziny ,
  • o przedłużonym uwalnianiu (CR, ER itp.) – około 6- 8 godzin .
  • o zmodyfikowanym uwalnianiu OROS (Concerta)- 12h

Mianseryna nie jest lekiem nasennym – jest to lek przeciwdepresyjny , który wykazuje działanie sedujące. Czasami bywa używany w leczeniu zaburzeń psychicznych z towarzyszącą bezsennością. Takie użycie powinno być zawsze decyzją lekarza , ze względu na możliwe działania niepożądane.

Co do zasady nie powinno się pić alkoholu przyjmując mianserynę .
Alkohol może:
  • silnie nasilić senność, zawroty głowy i spowolnienie ,
  • zwiększyć ryzyko upadków, wypadków, zaburzeń oddychania ,
  • pogorszyć nastrój i efekty leczenia.
Jeśli zdarzy Ci się wypić alkohol lub o tym myślisz – skonsultuj to z lekarzem prowadzącym .

Najczęstsze działania niepożądane mianseryny to m.in.:
  • senność, „zamulenie”, spowolnienie , szczególnie na początku leczenia
  • zwiększony apetyt i przyrost masy ciała
  • zawroty głowy, suchość w ustach, zaparcia
Rzadziej może dojść do zaburzeń krwi (np. spadek leukocytów) – dlatego przy gorączce, bólu gardła, silnym osłabieniu trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem .

Mianserynę stosuje się głównie w leczeniu depresji, szczególnie gdy towarzyszą jej lęk i problemy ze snem – lek dobiera i dawkuje zawsze lekarz.

Mianseryna to lek przeciwdepresyjny, działający głównie poprzez blokade receptorów alfa2-adrenergicznych. Wykazuje się działaniem uspokajającym, przeciwlękowym, sedującym i poprawiającym sen. Jest stosowany w leczeniu depresji z bezsennością, nasilonym lękiem.

Najprościej mówiąc, mianseryna występuje w lekach o nazwach m.in.:
  • Lerivon
  • Mianserin (różni producenci, np. „Mianserin Teva”)
  • Deprexolet
W aptece zawsze możesz sprawdzić na ulotce lub poprosić farmaceutę, żeby potwierdził, czy dany lek zawiera mianserynę jako substancję czynną .

Tak, mirtazapina może działać przeciwlękowo – u wielu osób zmniejsza napięcie, niepokój i poprawia sen.
Nie działa jednak jak „tabletka uspokajająca na już” – jej efekt rozwija się stopniowo, w ciągu kilku tygodni regularnego przyjmowania. Jeśli mimo leczenia lęk dalej jest silny, warto powiedzieć o tym lekarzowi.

Tak, mirtazapina jest substancją psychotropową o działaniu przeciwdepresyjnym,

Najczęstsze działania niepożądane mirtazapiny to głównie:
  • senność, większa potrzeba snu
  • zwiększony apetyt i przyrost masy ciała
  • suchość w ustach, zawroty głowy, czasem obrzęki (np. kostek)
Jeśli pojawi się wysoka gorączka, silne osłabienie, ból gardła lub inne nietypowe objawy – trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem , bo rzadko mogą to być poważniejsze powikłania.

Mirtazapinę stosuje się głównie w leczeniu depresji – szczególnie wtedy, gdy oprócz obniżonego nastroju pojawia się lęk, napięcie i problemy ze snem .
Ma pomóc poprawić nastrój, wyciszyć i ułatwić spanie – ale działa stopniowo, przy regularnym przyjmowaniu.

Tak, mirtazapina dosyć często sprzyja tyciu – wielu osobom rośnie apetyt , pojawia się chęć podjadania i z czasem masa ciała może iść w górę .
Nie dotyczy to wszystkich, ale jeśli widzisz, że szybko przybierasz na wadze, warto powiedzieć o tym lekarzowi – czasem da się zmienić dawkę, lek albo wprowadzić dodatkowe zalecenia.

Połączenie naltrekson + bupropion (Mysimba) stosuje się w leczeniu otyłości i nadwagi w przypadku współistnienia innych chorób tj nadciśnienie, cukrzyca lub hipercholesterolemia.

Tak, naltrekson jest stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu .
Pomaga zmniejszyć głód alkoholowy i ryzyko nawrotu picia , ale nie służy do leczenia ostrych objawów odstawiennych – zwykle włącza się go po odtruciu, jako część szerszej terapii (np. z psychoterapią).

Najczęstsze działania niepożądane naltreksonu to m.in.:
  • nudności, bóle brzucha, czasem biegunka lub zaparcia
  • bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie , czasem bezsenność
  • zmniejszenie apetytu, uczucie rozbicia
Rzadko może uszkadzać wątrobę – jeśli pojawi się silny ból brzucha, ciemny mocz, żółte białka oczu lub skóry , trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem .

Naltrekson stosuje się głównie:
  • w leczeniu uzależnienia od alkoholu – w zmniejszeniu ilości wypijanego alkoholu, zmniejszeniu intensywności picia, zmniejszeniu głodu alkoholowego
  • w leczeniu uzależnienia od opioidów (np. po odstawieniu leków/opioidów) – żeby zablokować ich działanie .
  • w leczeniu nałogów behawioralnych np. hazard
Zawsze jest to element szerszego leczenia, np. z psychoterapią, a lek musi zalecić lekarz.

Naltrekson blokuje w mózgu receptory opioidowe , których aktywacja odpowiada za efekt euforyzujący po wypiciu alkoholu czy przyjęciu opioidów. Zmniejsza głód substancji i redukuje ilość intensywnych dni nadużywania.

Naltrekson po przyjęciu tabletki działa mniej więcej przez 24 godziny , dlatego zwykle przyjmuje się go raz dziennie . Ważne jest regularne, codzienne przyjmowanie zgodnie z zaleceniem lekarza .

Główne przeciwwskazania do stosowania naltreksonu to m.in.:
  • aktualne przyjmowanie opioidów (np. tramadol, morfina, kodeina, leki przeciwbólowe „opioidowe”)
  • uzależnienie od opioidów bez odstawienia – grozi ciężkim zespołem odstawiennym
  • ciężkie choroby wątroby (ostre zapalenie wątroby, niewydolność wątroby)
  • uczulenie na naltrekson lub którykolwiek składnik leku
Przy ciąży, karmieniu piersią, chorobach wątroby „mniejszego stopnia” czy przy innych lekach – decyzję zawsze podejmuje lekarz po zbadaniu sytuacji.

Tak, olanzapina jest lekiem psychotropowym – należy do grupy leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków). Zakres jej działania w OUN jest szeroki. Głównym zastosowaniem leku jest redukcja objawów psychotycznych ( omamy, urojenia). Olanzapina ma też działanie uspokajające, stabilizujące nastrój i przeciwlękowe.

Tak. W uzasadnionych sytuacjach klinicznych  lekarz łączy olanzapinę z arypiprazolem.
Takie połączenie pozwala na stosowanie mniejszych dawek obu neuroleptyków i redukcję objawów niepożądanych mogących wystąpić po każdym z nich tj. tycie, zaburzenia metaboliczne, senność czy niepokój.

Najczęstsze działania niepożądane olanzapiny to m.in.:
  • wzrost apetytu
  • negatywny wpływ na parametry metaboliczne (poziom glikemii i cholesterolu)
  • wzrost masy ciała
  • senność, zmęczenie
  • czasem zawroty głowy, suchość w ustach, zaparcia
Dlatego przy dłuższym leczeniu ważne są regularne badania krwi i kontrola wagi – wszystkie niepokojące objawy warto omówić z lekarzem.

Olanzapinę stosuje się w leczeniu poważniejszych zaburzeń psychicznych , głównie:
  • schizofrenia i inne psychozy
  • choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) – np. w epizodach manii, czasem depresji
  • w chorobie Huntingtona
  • Wspomagająco w leczeniu anoreksji u dzieci i młodzieży
Zawsze jest to lek na receptę , prowadzony przez psychiatrę.

W wielu przypadkach olanzapina jest w Polsce refundowana , ale nie zawsze – zależy to m.in. od:
  • rozpoznania (np. schizofrenia, ChAD),
  • dawki i konkretnego preparatu,
Najprościej: zapytaj lekarza lub farmaceutę , czy Twój konkretny lek z olanzapiną jest na zniżkę według aktualnej listy refundacyjnej.

Olanzapina jest neuroleptykiem, który działa na wiele receptorów w mózgu, przywraca równowagę w sytuacji zaburzeń pracy neuroprzekaźników. Działa przeciwpsychotycznie, stabilizująco na nastrój i uspokajająco.
Dzięki temu może:
  • zmniejszać omamy, urojenia, silny niepokój ,
  • stabilizować nastrój (np. przy manii),
  • u części osób działa też wyciszająco i nasennie .
Olanzapina nie jest lekiem do stosowania doraźnego. Pełne działanie rozwija się przy regularnym stosowaniu zgodnie z zaleceniami lekarza

Leki z olanzapiną to m.in.:
  • Zyprexa
  • Zolafren
  • Zalasta
  • różne generyki o nazwie Olanzapina (np. z dopiskiem producenta)
W aptece możesz zawsze poprosić farmaceutę, żeby sprawdził, czy dany lek zawiera olanzapinę jako substancję czynną .

Nie. Opipramol nie jest opioidem.
To lek przeciwlękowy i przeciwdepresyjny, a nie silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów.

Tak, opipramol jest lekiem psychotropowym – działa przeciwlękowo i przeciwdepresyjnie , pomagając zmniejszyć napięcie, niepokój i poprawić nastrój.

Co do zasady nie powinno się pić alkoholu przyjmując opipramol .
Alkohol może:
  • silnie nasilić senność, zawroty głowy i spowolnienie ,
  • zwiększyć ryzyko upadków, wypadków, zaburzeń koncentracji ,
  • pogorszyć nastrój i lęk .
Jeśli zdarzy Ci się wypić alkohol lub o tym myślisz – najlepiej omów to z lekarzem .

Opipramol stosuje się w leczeniu lęku uogólnionego, zaburzeniach pod postacią somatyczną i bezsennością. Ma pomóc wyciszyć organizm, zmniejszyć niepokój i poprawić nastrój – ale działa stopniowo, przy regularnym przyjmowaniu.

Tak, Opipramol jest lekiem na receptę – może go przepisać tylko lekarz.

Na początku przyjmowania paroksetyny wiele osób nie czuje od razu poprawy , a wręcz może mieć chwilowe nasilenie objawów . W pierwszych dniach można spodziewać się m.in.:
  • nudności, bólu głowy, biegunki lub „ścisku” w żołądku
  • zwiększonego napięcia, lęku, niepokoju , czasem rozdrażnienia
  • kłopotów ze snem (bezsenność albo większa senność)
  • uczucia „zamulenia”, lekkich zawrotów głowy
To zazwyczaj mija po kilkunastu dniach , a na poprawę nastroju czeka się zwykle 2–4 tygodnie .
Jeśli pojawi się bardzo silny lęk, pogorszenie nastroju albo myśli samobójcze – trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem.

Co do zasady nie powinno się pić alkoholu, biorąc paroksetynę .
Alkohol może:
  • nasilać senność, zawroty głowy, „zamulenie” ,
  • pogarszać nastrój i lęk ,
  • osłabiać działanie leku.
Jeśli rozważasz picie alkoholu w trakcie leczenia, koniecznie skonsultuj to z lekarzem .

Tak, paroksetyna może powodować senność i uczucie otumanienia , zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.
Rzadko, zdarza się że działa odwrotnie –pacjenci mogą czuć pobudzenie i kłopoty ze snem . Jeśli objawy są uciążliwe, warto powiedzieć o tym lekarzowi.

Najczęstsze działania niepożądane paroksetyny to m.in.:
  • nudności, biegunka, bóle brzucha
  • bóle głowy, senność lub przeciwnie – bezsenność, „zamulenie”
  • zwiększony lęk i napięcie na początku leczenia
  • spadek libido, trudności z osiągnięciem orgazmu
  • czasem zwiększona potliwość, drżenie rąk, przyrost masy ciała
Jeśli objawy są bardzo dokuczliwe, pojawi się silne pogorszenie nastroju lub myśli samobójcze – trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem .

Paroksetynę stosuje się głównie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych .
Lek pomaga m.in. przy:
  • depresji ,
  • napadach paniki ,
  • fobii społecznej (lęk przed ludźmi/sytuacjami społecznymi) ,
  • OCD (natrętne myśli i rytuały) ,
  • PTSD (zespół stresu pourazowego) .
Ma stopniowo poprawić nastrój i zmniejszyć lęk , jeśli jest przyjmowana regularnie zgodnie z zaleceniem lekarza.

W Polsce paroksetyna w wielu przypadkach jest refundowana , ale nie zawsze – zależy to m.in. od:
  • rozpoznania (np. depresja, zaburzenia lękowe),
  • dawki i konkretnego preparatu,
  • sposobu wypisania recepty przez lekarza.
Najprościej: zapytaj lekarza lub farmaceutę , czy Twój konkretny lek z paroksetyną jest na zniżkę według aktualnej listy refundacyjnej.

Paroksetyna to lek z grupy SSRI , który zwiększa ilość serotoniny w mózgu – to ten „neuroprzekaźnik”, który mocno wpływa na nastrój i lęk.
Dzięki temu stopniowo poprawia nastrój, zmniejsza lęk i napięcie , ale nie działa od razu – na efekt trzeba zwykle poczekać kilka tygodni regularnego przyjmowania.

Paroksetyna charakteryzuje się najkrótszym spośród leków z tej grupy okresem półtrwania.
Działa całą dobę , zwykle bierze się ją raz dziennie o stałej porze, natomiast w przypadku tego leku u niektórych osób może mieć zastosowanie dawkowanie 2x na dobę. .
To nie jest lek „doraźny” – pełen efekt (poprawa nastroju, zmniejszenie lęku) pojawia się zwykle po kilku tygodniach regularnego przyjmowania , zgodnie z zaleceniem lekarza.

Tak, pregabalina jest lekiem psychotropowym – działa na układ nerwowy.
Stosuje się ją m.in. na lęk uogólniony, bóle neuropatyczne (np. „nerwobóle”) i padaczkę .

Co do zasady nie powinno się pić alkoholu, biorąc pregabalinę .
Alkohol może:
  • mocno nasilić senność, zawroty głowy, „otępienie” ,
  • pogorszyć koordynację i koncentrację ,
  • w większych ilościach zwiększyć ryzyko upadków, wypadków, a nawet zaburzeń oddychania .
Jeśli myślisz o piciu alkoholu w trakcie leczenia, koniecznie skonsultuj to z lekarzem .

Pregabalina nie jest typowym lekiem nasennym ,natomiast po jej podaniu może wystąpić sedacja i zwiększona senność.
Stosuje się ją głównie na lęk, bóle neuropatyczne i padaczkę , ale u części osób może pośrednio poprawia sen , bo zmniejsza napięcie i ból.

Tak, czasem lekarz łączy pregabalinę z Ketrelem (kwetiapiną) , ale:
  • oba leki mocno wyciszają i mogą powodować senność, zawroty głowy, „otępienie” ,
  • razem zwiększają ryzyko upadków, wypadków, problemów z koncentracją .
Dlatego nie wolno łączyć ich na własną rękę – dawki i bezpieczeństwo musi ocenić lekarz.

Pregabalina nie jest lekiem, który jest przeciwwskazany przy chorobach wątroby – dużo ważniejsza jest tu praca nerek , bo przez nie jest głównie wydalana.
Rzadkie problemy z wątrobą są opisywane, ale nie jest to typowe działanie niepożądane..
Jeśli w trakcie leczenia pojawi się silne zmęczenie, żółknięcie skóry lub oczu, ciemny mocz, jasne stolce – trzeba pilnie zgłosić się do lekarza .

Pregabalina nie jest typowym lekiem na zwykły ból stawów (np. przy zwyrodnieniu czy stanie zapalnym).
Najlepiej działa na bóle neuropatyczne i w chorobach, gdzie ból ma charakter psychosomatyczny, np. fibromialgia.
Przy typowym bólu stawów zwykle stosuje się inne leki – o najlepszym leczeniu powinien zdecydować lekarz.

Tak, zawroty głowy są jednym z częstszych działań niepożądanych pregabaliny .
Najczęściej pojawiają się na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki .
Jeśli zawroty są silne, masz uczucie „pijanego chodzenia” albo obawiasz się upadku – powiedz o tym lekarzowi i unikaj prowadzenia auta czy obsługi maszyn.

Tak, pregabalina może powodować zaparcia u części osób.
Warto wtedy:
  • pić więcej wody,
  • jeść więcej błonnika (warzywa, owoce, pełne ziarna),
  • ruszać się na tyle, na ile to możliwe.
Jeśli zaparcia są silne lub długo trwają, powiedz o tym lekarzowi – może zmienić dawkę lub zaproponować coś na regulację wypróżnień.

Pregabalina nie jest lekiem nasennym.
Stosuje się ją głównie na lęk, bóle nerwowe i padaczkę .
U części osób, w wyniku działania sedującego (uspokajającego) leku oraz redukcji lęku lub bólu, sen może się poprawić wtórnie.

Pregabalinę można przyjmować zarówno przed, jak i po jedzeniu – jedzenie nie wpływa istotnie na jej działanie.
Najważniejsze jest, żeby brać ją codziennie o tych samych porach (np. rano i wieczorem) zgodnie z zaleceniem lekarza. Jeśli masz po tabletce nudności, możesz spróbować brać ją po posiłku .

Najczęstsze działania niepożądane pregabaliny to m.in.:
  • zawroty głowy, senność, uczucie „otępienia”
  • obrzęki (np. kostek), czasem przyrost masy ciała
  • zaburzenia widzenia , podwójne widzenie
  • nudności, zaparcia, suchość w ustach
Jeśli objawy są silne (np. bardzo duże zawroty, obrzęki, nasilenie smutku lub lęku) – koniecznie skontaktuj się z lekarzem .

Pregabalinę stosuje się głównie:
  • na bóle nerwowe (np. „pieczenie”, „kłucie”, ból po uszkodzeniu nerwów),
  • w leczeniu lęku uogólnionego (przewlekły niepokój, napięcie),
  • w padaczce .
Ma pomóc zmniejszyć ból, lęk i często ułatwić funkcjonowanie na co dzień – zawsze według zaleceń lekarza.

Najprościej mówiąc, pregabalina jest dostępna m.in. w lekach:
  • Lyrica, Egzysta
  • różne preparaty generyczne, np. Pregabalin Teva , Pregabalin Accord , Pregabalin Polpharma itp.
Na ulotce lub opakowaniu zawsze znajdziesz nazwę substancji czynnej – szukaj słowa „pregabalina” . Jeśli masz wątpliwość, możesz poprosić farmaceutę o potwierdzenie.

Najprościej tak:
  • Na start zwykle zaleca się sertralinę rano.
  • Jeśli u Ciebie bardziej usypia niż pobudza , lekarz może zalecić przyjmowanie jej wieczorem .
Najważniejsze: bierz lek raz dziennie, zawsze o podobnej porze – zgodnie z ustaleniem z lekarzem.

Sertralina jest uważana za jeden z bezpieczniejszych leków przeciwdepresyjnych w czasie karmienia piersią – do mleka przechodzi tylko niewielka ilość leku .
Mimo to zawsze musi o tym zdecydować lekarz (psychiatra/ginekolog/pediatra), który zna Twoją sytuację. Nie odstawiaj ani nie włączaj leku samodzielnie.

Sertralina jest jednym z najczęściej stosowanych leków w okresie ciąży i karmienia piersią. Istnieje stosunkowo najwięcej danych na temat jej bezpieczeństwa w tym okresie.
Stosowanie jakichkolwiek leków w okresie ciąży jest oparte na analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. Nie istnieją badania jednoznacznie potwierdzające bezpieczeństwo stosowania leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI w ciąży. Większośc dotychczasowych badań nie wykazałą aby leki te w wyraźnym stopniu wpływały na częstość pojawiania się malformacji u płodu (poza paroksetyną). Zarówno leczenie jak i jego zaniechanie w przypadku istnienia wskazań psychiatrycznych niesie ryzyko dla matki i płodu. Decyzja co do kontynuacji/ rozpoczęcia leczenia musi być podjęta przez lekarza po analizie danego przypadku klinicznego.

Sertralina występuje m.in. pod takimi nazwami handlowymi:
  • Zoloft
  • Asentra
  • Setaloft
  • różne generyki typu Sertralina (np. Sertralina Teva, Sertralina Accord itp.)
Zawsze możesz sprawdzić na ulotce, czy w składzie jako substancja czynna widnieje „sertralina” – wtedy wiesz, że to ten lek.

Tak, sertralinę i pregabalinę można czasem stosować razem , ale:
  • oba leki działają na układ nerwowy i mogą nasilać senność, zawroty głowy, „otępienie” ,
  • takie połączenie musi ustalić lekarz (dobiera dawki, pilnuje bezpieczeństwa).
Nie dodawaj żadnego z tych leków „od siebie” – zawsze skonsultuj to z lekarzem prowadzącym.

Tak, sertralina może u części osób powodować bezsenność – szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.
U innych działa odwrotnie: bardziej usypia .
Jeśli po włączeniu leku śpisz wyraźnie gorzej , warto powiedzieć o tym lekarzowi – czasem pomaga zmiana pory przyjmowania lub dawki.

Najczęstsze działania niepożądane sertraliny to m.in.:
  • nudności, biegunka, bóle brzucha
  • bóle głowy, zawroty, uczucie „zamulenia”
  • bezsenność lub senność
  • spadek libido, trudności z osiągnięciem orgazmu
  • czasem zwiększona potliwość, drżenie rąk, lekkie chudnięcie lub tycie
Nie wystąpią u każdego. Jeśli objawy są bardzo dokuczliwe albo zauważysz wyraźne pogorszenie nastroju lub myśli samobójcze – pilnie skontaktuj się z lekarzem .

Sertralinę stosuje się głównie na depresję i zaburzenia lękowe .
Lek pomaga m.in. przy:
  • obniżonym nastroju i depresji ,
  • napadach paniki ,
  • lęku społecznym ,
  • OCD (natrętne myśli i „rytuały”) ,
  • PTSD (zespół stresu pourazowego) .
Ma stopniowo poprawić nastrój i zmniejszyć lęk , jeśli jest przyjmowana regularnie, zgodnie z zaleceniem lekarza.

Sertralina to lek z grupy SSRI , który hamuje wychwyt zwrotny serotoniny, zwiększając tym samym jej stężenie. Dzięki temu działaniu stopniowo poprawia nastrój, zmniejsza lęk i napięcie , Lek nie działa od razu – na efekt zwykle trzeba poczekać kilka tygodni regularnego przyjmowania.

Co do zasady nie powinno się pić alkoholu, biorąc trazodon .
Alkohol może:
  • mocno nasilić senność, zawroty głowy i „otępienie” ,
  • pogorszyć koncentrację i koordynację ,
  • w większych ilościach zwiększyć ryzyko upadków, wypadków, a nawet problemów z oddychaniem .
Jeśli myślisz o piciu alkoholu w trakcie leczenia – koniecznie skonsultuj to z lekarzem .

Stosowanie jakichkolwiek leków w okresie ciąży jest oparte na analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. Nie istnieją badania jednoznacznie potwierdzające bezpieczeństwo stosowania leków przeciwdepresyjnych w ciąży. Większośc dotychczasowych badań nie wykazała aby lek ten w wyraźnym stopniu wpływały na częstość pojawiania się malformacji u płodu. Zarówno leczenie jak i jego zaniechanie w przypadku istnienia wskazań psychiatrycznych niesie ryzyko dla matki i płodu. Decyzja co do kontynuacji/ rozpoczęcia leczenia musi być podjęta przez lekarza po analizie danego przypadku klinicznego.

Najczęstsze działania niepożądane trazodonu to m.in.:
  • senność, „zamulenie”, zawroty głowy
  • suchość w ustach, nudności, bóle brzucha
  • bóle głowy
  • czasem spadek ciśnienia, uczucie osłabienia
Bardzo rzadko może dojść do poważniejszych powikłań (np. silne kołatania serca, omdlenia, u mężczyzn – długotrwały, bolesny wzwód).
Jeśli coś Cię niepokoi albo objawy są silne – koniecznie skontaktuj się z lekarzem .

Trazodon stosuje się  w leczeniu depresji , zwłaszcza gdy towarzyszą jej:
  •  lęk , napięcie
  • problemy ze snem (wybudzanie, trudności z zaśnięciem, przedwczesne wybudzenia)
  • zaburzenia funkcji seksualnych
Często jest używany w skojarzeniu z innymi lekami, kiedy jednym z objawów chorobowych jest bezsenność.

W sytuacji kiedy jest stosowany jako lek regulujący sen jego działanie jego działanie rozwija się stosunkowo szybko, w ciągu 1-4h w zależności od preparatu.
W leczeniu depresji pełne działanie rozwija się w ciągu kilku tygodni regularnego przyjmowania ​ #BBD0E0 »

Trazodon to lek przeciwdepresyjny , który działa na wychwyt zwrotny serotoniny, zwiększając jej stężenie. Poprzez dodatkowe działanie receptorowe ma także pozytywny wpływ na sen.
Dzięki temu może:
  • poprawiać nastrój ,
  • zmniejszać lęk i napięcie ,
  • ułatwiać zasypianie i przesypianie nocy .
Pełny efekt na nastrój pojawia się po kilku tygodniach regularnego przyjmowania .

Najprościej mówiąc, trazodon znajdziesz m.in. w lekach:
  • Trittico (np. Trittico CR / XR)
  • różnych generykach typu Trazodon / Trazodone [nazwa firmy]
Zawsze możesz sprawdzić na ulotce, czy w rubryce „substancja czynna” jest napisane „trazodon” – wtedy wiesz, że to ten lek. Jeśli masz wątpliwość, poproś farmaceutę o potwierdzenie.

W zależności od formy preparatu działa od 7h w formie IR poprzez 12h w formie CR aż do 24h w formie XR

Stosowanie jakichkolwiek leków w okresie ciąży jest oparte na analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. Nie istnieją badania jednoznacznie potwierdzające bezpieczeństwo stosowania leków przeciwdepresyjnych z grupy SNRI w ciąży. Większośc dotychczasowych badań nie wykazałą aby leki te w wyraźnym stopniu wpływały na częstość pojawiania się malformacji u płodu. Zarówno leczenie jak i jego zaniechanie w przypadku istnienia wskazań psychiatrycznych niesie ryzyko dla matki i płodu. Decyzja co do kontynuacji/ rozpoczęcia leczenia musi być podjęta przez lekarza po analizie danego przypadku klinicznego.

Tak, wenlafaksyna jest lekiem psychotropowym o działaniu przeciwdepresyjnym i przeciwlękowym.

Tak, po wenlafaksynie mogą występować zaparcia – to jedno z możliwych działań niepożądanych.
Warto wtedy: pić więcej wody, jeść więcej błonnika i ruszać się na tyle, na ile się da. Jeśli zaparcia są silne, bolesne albo długo trwają – porozmawiaj z lekarzem .

Tak, wenlafaksyna może powodować nadmierne pocenie się – to dość częste działanie niepożądane.
Jeśli pocenie jest bardzo uciążliwe (np. mokre ubrania, wstyd w pracy), powiedz o tym lekarzowi – czasami jest możliwość zmiany dawki albo leku.

Tak, wenlafaksyna może u części osób powodować senność , zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.
U innych działa odwrotnie – mogą czuć się bardziej pobudzeni.
Jeśli senność jest bardzo dokuczliwa (np. przysypiasz w pracy czy za kierownicą) – koniecznie powiedz o tym lekarzowi .

Teoretycznie ashwagandę można łączyć z wenlafaksyną , ale:
  • obie substancje działają na układ nerwowy – może to nasilić się senność, uczucie otumanienia
  • ashwagandha to suplement, nie lek – skład preparatu oraz jego bezpieczeństwo w połączeniu z lekami nie jest dobrze przebadane,
  • bywają opisywane problemy z wątrobą i tarczycą po ashwagandzie.
Dlatego nie zaczynaj jej na własną rękę – koniecznie skonsultuj to z lekarzem lub psychiatrą , który prowadzi leczenie wenlafaksyną.

Wenlafaksynę stosuje się głównie w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych .
Ma pomóc poprawić nastrój, zmniejszyć lęk, napięcie i objawy fizyczne stresu (np. kołatania serca, „ścisk” w żołądku), jeśli jest przyjmowana regularnie, zgodnie z zaleceniem lekarza .

Wenlafaksyna nie działa od razu .
  • Pierwsze delikatne efekty część osób czuje po 1–2 tygodniach .
  • Wyraźniejsza poprawa nastroju i lęku zwykle pojawia się po 3–4 tygodniach (czasem dłużej) regularnego przyjmowania.
Jeśli po kilku tygodniach nie widzisz żadnej poprawy albo czujesz się gorzej – koniecznie powiedz o tym lekarzowi .

Wenlafaksyna to lek przeciwdepresyjny z grupy SNRI .
Działa tak, że zwiększa w mózgu ilość dwóch substancji: serotoniny i noradrenaliny , które są mocno związane z nastrojem, energią i lękiem .
Dzięki temu przy regularnym przyjmowaniu stopniowo poprawia nastrój, zmniejsza lęk i napięcie oraz pomaga łatwiej funkcjonować na co dzień – ale pełny efekt pojawia się dopiero po kilku tygodniach , a nie po pierwszej tabletce.

Wenlafaksyna występuje m.in. w lekach:
  • Efectin / Efectin ER
  • Velafax
  • Velaxin
  • różne generyki typu Wenlafaksyna – nazwa firmy (np. Wenlafaksyna Teva, Wenlafaksyna Egis)
Najprościej: na ulotce sprawdź rubrykę „substancja czynna” – jeśli jest tam wenlafaksyna , to ten lek.

Tak, zolpidem jest lekiem psychotropowy. Pozostaje również na liście leków kontrolowanych z uwagi na ryzyko uzależnienia. Jest to lek nasenny stosowany krótkotrwale w leczeniu bezsenności. Należy go przyjmować ściśle lekarza, możliwie jak najkrócej.

Najczęstsze działania niepożądane zolpidemu to m.in.:
  • silna senność, zawroty głowy
  • problemy z pamięcią (np. „urwane” wieczory), splątanie
  • nietypowe zachowania we śnie (np. chodzenie, jedzenie, pisanie wiadomości bez pamięci rano)
  • bóle głowy, nudności, biegunka
Przy dłuższym braniu grozi uzależnienie . Jeśli dzieje się coś dziwnego po tabletce – koniecznie powiedz o tym lekarzowi .

Zolpidem stosuje się krótkotrwale w leczeniu bezsenności – pomaga szybciej zasnąć i przespać większą część nocy .
To silny lek nasenny, dlatego powinien być używany tylko przez krótki czas i dokładnie tak, jak zaleci lekarz .

Tak, zolpidem jest lekiem na receptę – przepisuje go lekarz, zwykle na krótkotrwałe leczenie bezsenności .

Zolpidem działa szybko – zwykle po 15–30 minutach od połknięcia tabletki zaczyna usypiać.
Dlatego najlepiej wziąć go tuż przed pójściem spać i od razu położyć się do łóżka.

Zolpidem znajdziesz m.in. w lekach:
  • Stilnox
  • Nasen
  • różnych generykach typu Zolpidem [nazwa firmy] (np. Zolpidem Teva itp.)
Żeby mieć pewność, zawsze sprawdź na ulotce rubrykę „substancja czynna” – jeśli jest tam zolpidem , to ten lek.

Zolpidem działa krótko – zwykle około 3–5 godzin od przyjęcia dawki .
Należy go brać tuż przed snem. ponieważ jego działanie pojawia się już ok 30min od przyjęcia

Zopiklon nie jest benzodiazepiną.
To tzw. „Z-lek” nasenny – działa podobnie jak benzodiazepiny (usypia, wycisza), ale należy do innej grupy. Podobnie jak leki z grupy benzodiazepin ma działanie uzależniające

Tak, zopiklon jest lekiem nasennym .
Stosuje się go krótkotrwale przy bezsenności , żeby ułatwić zasypianie i przespanie nocy . Ponieważ może uzależniać, trzeba go brać tylko tak długo i w takiej dawce, jak zaleci lekarz .

Najczęstsze działania niepożądane zopiklonu to m.in.:
  • silna senność, zawroty głowy (również rano)
  • metaliczny / gorzki smak w ustach, suchość w ustach
  • bóle głowy, czasem nudności
  • gorsza pamięć wieczorem, „urwane” fragmenty wieczoru
Przy dłuższym stosowaniu grozi uzależnienie . Jeśli czujesz się bardzo „otępiały”, masz nietypowe zachowania we śnie albo coś Cię niepokoi – koniecznie powiedz o tym lekarzowi .

Zopiklon stosuje się krótkotrwale w leczeniu bezsenności – ma pomóc szybciej zasnąć i przespać większą część nocy .
To silny lek nasenny, dlatego należy go brać tylko tak długo i w takiej dawce, jak zaleci lekarz .

Zopiklon znajdziesz m.in. w lekach:
  • Imovane
  • Zopitin
  • różnych generykach typu Zopiklon [nazwa firmy] (np. Zopiklon Teva itp.)
Żeby mieć pewność, sprawdź na ulotce rubrykę „substancja czynna” – jeśli jest tam zopiklon , to ten lek.
Umów się online

Przewijanie do góry