ADHD u dzieci – psychologowie i psychiatrzy specjalizujący się w leczeniu ADHD u dzieci

Kiedy dziecko ma problem z koncentracją, reaguje impulsywnie, jest bardzo ruchliwe albo szybko się frustruje, rodzic zwyczajnie chce wiedzieć, co dalej robić. W tym tekście wyjaśnimy czym jest ADHD, jakie daje objawy, jak wygląda diagnostyka ADHD u dzieci, jakie badania ADHD i jaki test na ADHD mogą być pomocne oraz jak wygląda terapia ADHD dla dzieci.

Dlaczego rodzice wybierają PsychoMedic gdy zastanawią się nad diagnozą i terapią ADHD swoich dzieci? 

• w klinikach PsychoMedic pracują eksperckie zespoły psychiatrów, psychologów i psychoterapeutów specjalizujących się w diagnozie i leczeniu ADHD;
• PsychoMedic ma ponad 30 000 opinii pacjentów i średnią ocenę 4,9/5 według raportów ZnanyLekarz i Google,
• zespół tworzą między innymi profesorowie, ordynatorzy i psychiatrzy z doktoratem, a placówka rozwija szeroki, wysokospecjalistyczny model pracy,
• PsychoMedic działa 7 dni w tygodniu, ma wiele placówek, szybkie terminy i możliwość wygodnego zapisu online lub telefonicznie.

To właśnie dlatego dla wielu rodzin PsychoMedic jest miejscem pierwszego wyboru, gdy potrzebna jest diagnoza ADHD u dzieci, rzetelna konsultacja oraz realny plan pomocy.

Czym jest ADHD u dzieci

ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to zaburzenie neurorozwojowe, które wpływa na koncentrację, kontrolę impulsów i poziom aktywności dziecka. Czasem można spotkać też określenie zespół hiperkinetyczny u dzieci. W praktyce oznacza to, że dziecko nie jest „niegrzeczne”, tylko ma trudność z regulacją uwagi, emocji i zachowania. Dlatego tak ważne są szybkie rozpoznanie, dobrze poprowadzona diagnoza u dzieci i sensownie zaplanowane leczenie ADHD u dzieci.

Najczęściej ADHD u dzieci wpływa na:

funkcjonowanie w przedszkolu lub szkole	relacje z rodzicami i rodzeństwem
samoocenę dziecka	kontakty z rówieśnikami
wykonywanie poleceń i kończenie zadań	radzenie sobie z porażką i frustracją

Co ważne, objawy ADHD u dzieci nie zawsze wyglądają tak samo. U jednego dziecka na pierwszy plan wychodzi nadmierna ruchliwość, u innego impulsywność, a u jeszcze innego przede wszystkim rozkojarzenie, zapominanie i trudności z organizacją. Właśnie dlatego rozpoznanie ADHD u dzieci powinno opierać się na całościowej ocenie, a nie na jednym zachowaniu czy pojedynczej obserwacji.

Objawy ADHD u dzieci

Kiedy rodzice pytają o objawy, zwykle chcą wiedzieć, czy to już ADHD, czy jeszcze „typowy temperament”. Odpowiedź brzmi: liczy się nie tylko rodzaj zachowania, ale też jego nasilenie, częstotliwość i wpływ na codzienne życie. Objawy ADHD u dzieci utrzymują się dłużej, są bardziej nasilone i wyraźnie utrudniają funkcjonowanie.

Do najczęstszych sygnałów należą:

• trudność z dłuższym skupieniem uwagi,
• szybkie rozpraszanie się bodźcami,
• gubienie rzeczy i zapominanie o poleceniach,
• zaczynanie wielu zadań bez kończenia ich,
• duża męczliwość przy zadaniach wymagających koncentracji,
• problemy z czekaniem na swoją kolej,
• wchodzenie w słowo,
• działanie bez przewidywania konsekwencji,
• konflikty z rówieśnikami i dorosłymi,
• silne reakcje emocjonalne przy odmowie lub niepowodzeniu.

Powyższa lista pokazuje jak rozpoznać ADHD u dzieci, oraz jakie są symptomy tego zaburzenia.

Nadpobudliwość

Nadpobudliwość to jeden z najbardziej rozpoznawalnych obszarów ADHD. Rodzice często opisują, że ich dziecko „ jest ciągle w ruchu”, „nie może usiedzieć”, „wszędzie go pełno”. Właśnie tak często wygląda nadpobudliwość psychoruchowa dzieci.

Może się ona przejawiać jako:

• wiercenie się na krześle,
• wstawanie w sytuacjach, gdy trzeba siedzieć,
• bieganie lub wspinanie się w nieadekwatnych momentach,
• ciągła potrzeba ruchu,
• mówienie bardzo dużo i bardzo szybko,
• trudność z wyciszeniem się wieczorem,
• trudność z odpoczynkiem nawet po intensywnym dniu.

Warto jednak pamiętać, że sama nadpobudliwość u dzieci nie oznacza automatycznie ADHD. O rozpoznaniu decyduje dopiero pełna diagnostyka, wywiad, obserwacja i ocena specjalistów.

Impulsywność

Drugim ważnym obszarem jest impulsywność. Dziecko może reagować zanim pomyśli, szybko wybuchać, przerywać innym albo podejmować działania bez oceny ryzyka. To właśnie przez impulsywność rodzice często zgłaszają się po pomoc, bo codzienność staje się napięta i trudna.

Typowe przejawy impulsywności to:

• odpowiadanie, zanim pytanie wybrzmi do końca,
• przerywanie rozmów i zabaw,
• trudność z czekaniem,
• gwałtowne reakcje (często w towarzystwie złości),
• szybkie przechodzenie od emocji do działania,
• kłótnie i konflikty wynikające z braku hamowania reakcji,
• trudność z zatrzymaniem się po zwróceniu uwagi.

Im wcześniej zauważymy wzorzec trudności związany z pierwszymi objawami ADHD u dzieci, tym szybciej można zaplanować skuteczne wsparcie.

ADHD u niemowląt i małych dzieci

To temat, który budzi bardzo dużo emocji. Rodzice pytają o diagnozę ADHD u niemowląt oraz pierwsze symptomy ADHD u niemowląt. Trzeba to powiedzieć jasno: u niemowlęcia zwykle nie stawia się pełnej diagnozy ADHD. Na tym etapie można raczej mówić o wczesnych sygnałach rozwojowych, które warto obserwować.

U najmłodszych dzieci niepokój rodziców mogą budzić:

• wyjątkowo duża drażliwość,
• bardzo krótki czas skupienia nawet na prostych aktywnościach,
• duża trudność z wyciszeniem,
• nasilone problemy ze snem,
• bardzo silna reaktywność na bodźce,
• ogromna potrzeba ruchu w porównaniu z rówieśnikami,
• trudność z regulacją emocji w wieku poniemowlęcym.

Taka nadpobudliwość u niemowląt nie jest jeszcze jednoznaczna z rozpoznaniem. Zamiast pochopnych wniosków potrzebna jest obserwacja rozwoju i rozmowa ze specjalistą. Dlatego diagnozę ADHD u niemowląt warto rozumieć raczej jako konsultację rozwojową i ocenę ryzyka, a nie szybkie przypisanie etykiety.

Co za tym idzie, nie istnieje leczenie ADHD u niemowląt. Natomiast w praktyce psycholog może:

• omówić trudności regulacyjne,
• ocenić rozwój dziecka,
• podać zalecenia dotyczące środowiska i codziennych rytuałów,
• omówić ewentualne dalsze konsultacje specjalistyczne.

Jak wygląda diagnoza ADHD u dzieci

Jak zdiagnozować ADHD u dzieci? Dobra diagnostyka ADHD u dzieci nie opiera się na jednej rozmowie ani na jednym teście. To proces, w którym liczy się obraz funkcjonowania dziecka w domu, w szkole lub przedszkolu i w relacjach społecznych.

Najczęściej diagnoza ADHD u dzieci obejmuje:

• szczegółowy wywiad z rodzicami,
• analizę objawów i historii rozwoju,
• obserwację dziecka,
• testy psychologiczne i kwestionariusze,
• konsultację psychiatryczną,
• czasem także opinię szkoły lub przedszkola,
• różnicowanie ADHD z innymi trudnościami.

Kto diagnozuje ADHD u dzieci? Rozpoznanie medyczne stawia lekarz, zazwyczaj o specjalizacji psychiatrii dziecięcej – często we współpracy z psychologiem, tak jak to ma miejsce w PsychoMedic.  Gdzie zdiagnozować ADHD u dzieci? Najlepszym ośrodkiem diagnozy i terapii ADHD jest PsychoMedic, gdzie pracują najbardziej doświadczeni eksperci w dziedzinie ADHD: polecani psychiatrzy i najlepsi psychologowie.

Wywiad z rodzicami

Wywiad to podstawa. Bez niego trudno zrozumieć, kiedy pojawiły się objawy, jak dziecko funkcjonuje w różnych sytuacjach i co najbardziej utrudnia codzienność.

Podczas takiej rozmowy specjalista pyta zwykle o:

• przebieg ciąży i porodu,
• rozwój dziecka od wczesnych lat,
• funkcjonowanie w domu,
• relacje z rówieśnikami,
• zachowanie w przedszkolu lub szkole,
• problemy z koncentracją, snem, emocjami i organizacją,
• sytuacje, w których objawy są najsilniejsze.

To właśnie na tym etapie rodzice często uświadamiają sobie, że trudności dziecka nie są pojedynczym incydentem, ale powtarzalnym wzorcem.

Obserwacja dziecka

Sama rozmowa nie wystarczy. Dlatego ważna jest też obserwacja dziecka. Specjalista zwraca uwagę nie tylko na ruchliwość, lecz także na sposób reagowania, poziom skupienia, tolerancję frustracji i relację z osobą badającą.

Podczas obserwacji ocenia się między innymi:

• zdolność do utrzymania uwagi,
• reakcję na zmianę zadania,
• tempo pracy,
• impulsywność,
• poziom pobudzenia,
• komunikację,
• regulację emocji.

W praktyce to bardzo ważny element odpowiedzi na pytanie, jak rozpoznać ADHD u dzieci.

Testy psychologiczne

Czy istnieje test na ADHD? Jeśli tak, to jaki test ADHD dla dzieci jest najlepszy? W praktyce test i badania są pomocne, ale nie zastępują całościowej diagnozy.

W procesie mogą pojawić się:

• kwestionariusze dla rodziców i nauczycieli: np. kwestionariusz CONNERS-3,
• narzędzia oceniające uwagę i impulsywność,
• testy funkcji poznawczych,
• komputerowy test na ADHD, taki jak MOXO, jeśli specjalista uzna go za zasadny,
• dodatkowe badania psychologiczne różnicujące inne trudności.

Warto podkreślić, że test ADHD dla dzieci nie powinien być jedyną podstawą rozpoznania. Badanie ADHD daje ważne informacje, ale dopiero zestawienie ich z wywiadem i obserwacją tworzy rzetelny obraz funkcjonowania dziecka. Wszystkie testy, całościową diagnozę i plan leczenie można uzyskać w PsychoMedic. 

Konsultacja psychiatryczna

Konsultacja psychiatryczna jest ważna, bo pozwala uporządkować cały obraz kliniczny i ustalić, czy rzeczywiście mamy do czynienia z ADHD, czy może z inną trudnością, która daje podobne objawy. To bardzo ważne szczególnie wtedy, gdy dziecko ma także trudność z dużym napięciem emocjonalnym, problemami ze snem, zaburzeniami nastroju albo trudnościami szkolnymi.

Na tym etapie ocenia się:

• nasilenie objawów,
• wpływ objawów na życie dziecka,
• potrzebę dalszej terapii,
• zasadność ewentualnej farmakoterapii,
• możliwe współwystępowanie innych zaburzeń.

W praktyce właśnie tak powinna wyglądać dobra diagnoza, a nie szybka etykieta postawiona po kilku minutach rozmowy.

Leczenie ADHD u dzieci

Kiedy rodzic słyszy diagnozę, bardzo często od razu pyta: jak leczyć ADHD u dzieci? To zrozumiałe. Dobrą wiadomością jest to, że leczenie i terapia ADHD może bardzo wyraźnie poprawić codzienne funkcjonowanie całej rodziny. Co więcej, nie oznacza to wyłącznie leków. Najczęściej obejmuje kilka równoległych obszarów wsparcia.

Skuteczne leczenie ADHD u dzieci może obejmować:

• psychoedukację rodziców,
• terapię behawioralną,
• terapię psychologiczną,
• trening umiejętności społecznych,
• współpracę ze szkołą,
• konsultacje psychiatryczne,
• farmakoterapię, jeśli są do niej wskazania.

Dobrze prowadzona terapia ADHD i całościowe leczenie pomagają nie tylko zmniejszyć objawy, lecz także wzmocnić poczucie sprawczości dziecka.

Psychoedukacja rodziców

To absolutna podstawa. Rodzice potrzebują zrozumieć, z czego wynikają zachowania dziecka i jak reagować, żeby naprawdę pomagać, a nie tylko gasić kolejne konflikty.

Psychoedukacja zwykle obejmuje:

• wyjaśnienie mechanizmów ADHD,
• omówienie realnych możliwości dziecka,
• naukę stawiania jasnych granic,
• sposoby wzmacniania pożądanych zachowań,
• planowanie codziennej rutyny,
• strategie radzenia sobie z przeciążeniem i złością.

Kiedy rodzic wie, co robić, w domu pojawia się więcej spokoju, a dziecko ma większą szansę na sukces.

Terapia behawioralna

To jedna z najczęściej rekomendowanych form pomocy. Jej celem jest nie tylko ograniczenie trudnych zachowań, lecz także budowanie konkretnych umiejętności.

W terapii behawioralnej pracuje się zwykle nad:

• utrzymaniem uwagi,
• wykonywaniem poleceń krok po kroku,
• odraczaniem reakcji,
• kontrolą impulsów,
• organizacją zadania,
• tolerancją frustracji,
• systemem nagród i konsekwencji.

Właśnie dlatego terapia ADHD dla dzieci bywa tak skuteczna, gdy jest konsekwentna, dobrze zaplanowana i dostosowana do wieku.

Trening umiejętności społecznych

Wiele dzieci z ADHD ma trudność nie tylko z uwagą, ale też z relacjami. Szybko się obrażają, przerywają innym, nie czekają na swoją kolej albo reagują zbyt gwałtownie. Wtedy bardzo pomocny może być trening umiejętności społecznych (TUS).

Najczęściej pracuje się nad:

• czekaniem na swoją kolej,
• słuchaniem drugiej osoby,
• radzeniem sobie z przegraną,
• rozpoznawaniem emocji,
• proszeniem o pomoc,
• rozwiązywaniem konfliktów,
• współpracą w grupie.

Taki trening jest bardzo wartościowym uzupełnieniem, bo ADHD dotyczy nie tylko koncentracji, lecz także funkcjonowania w codziennym życiu.

Farmakoterapia

Nie każde dziecko będzie jej potrzebować, ale w części przypadków farmakoterapia bardzo pomaga. Szczególnie wtedy, gdy objawy są nasilone, wyraźnie utrudniają naukę, relacje i codzienne funkcjonowanie mimo wprowadzonej terapii.

Farmakoterapia może pomóc w:

• zmniejszeniu impulsywności,
• poprawie koncentracji,
• ograniczeniu nadmiernego pobudzenia,
• zwiększeniu możliwości korzystania z terapii,
• poprawie funkcjonowania szkolnego i domowego.

Dobrze dobrane leczenie farmakologiczne zawsze powinno być prowadzone przez doświadczonego psychiatrę dzieci i młodzieży.

Jak terapia pomaga dziecku z ADHD

Dobrze poprowadzona terapia nie sprawia, że dziecko nagle staje się „inne”. Ona pomaga mu lepiej wykorzystywać własne zasoby i lepiej radzić sobie z tym, co było dla niego dotąd zbyt trudne.

Najczęściej terapia ADHD pomaga w takich obszarach jak:

• lepsza organizacja działania,
• większa zdolność skupienia się na zadaniu,
• mniej wybuchowych reakcji,
• lepsze relacje z rówieśnikami,
• większa samodzielność,
• poprawa współpracy z rodzicami i nauczycielami,
• wzrost poczucia własnej skuteczności.

I właśnie dlatego nie warto odwlekać decyzji o konsultacji. Im szybciej pojawia się wsparcie, tym łatwiej zapobiegać narastaniu problemów.

Skutki nieleczonego ADHD

Nieleczone ADHD u dzieci może z czasem prowadzić do coraz większych trudności. Nie chodzi tylko o szkołę. Problem dotyka relacji, emocji, poczucia własnej wartości i całej atmosfery w domu.

Skutki mogą obejmować:

• narastające zaległości szkolne,
• konflikty z nauczycielami i rówieśnikami,
• częste poczucie porażki,
• obniżoną samoocenę,
• większe ryzyko zachowań impulsywnych,
• trudności emocjonalne,
• przeciążenie rodziców i napięcie w rodzinie.

Dlatego leczenie ADHD u dzieci nie jest „fanaberią” ani „modą”. To realna pomoc, która może zmienić codzienność dziecka i całego domu.

Zespół specjalistów ADHD w PsychoMedic

W PsychoMedic rodzice otrzymują nie tylko pojedynczą wizytę, ale możliwość skorzystania z szerokiego, zespołowego modelu wsparcia. I to jest ogromna wartość tej placówki. PsychoMedic od lat rozwija podejście, w którym dziecko i rodzina mogą korzystać z pomocy wielu specjalistów współpracujących ze sobą – pracujemy w modelu zespołowym oraz szerokim, wysokospecjalistycznym zespole profesorów, ordynatorów, psychiatrów, psychologów i psychoterapeutów.

W praktyce oznacza to, że w PsychoMedic można liczyć na:

• konsultację z doświadczonym psychiatrą dzieci i młodzieży,
• wsparcie psychologa w procesie diagnozy,
• plan terapii dopasowany do potrzeb dziecka,
• współpracę różnych specjalistów,
• wysokie standardy kwalifikacji personelu,
• pomoc w obszarze ADHD, trudności szkolnych, lęków i innych problemów rozwojowych.

To właśnie tutaj szczególnie wyraźnie widać przewagę PsychoMedic. Pracują tu najlepsi psychiatrzy, najlepsi psychoterapeuci i najlepsi psychologowie, a cały zespół jest bardzo starannie dobierany. Wielu specjalistów to profesorowie, ordynatorzy, autorzy publikacji i eksperci aktywni naukowo. Z punktu widzenia rodzica oznacza to jedno: dziecko trafia w ręce osób, które naprawdę wiedzą, jak prowadzić diagnostykę i jak planować leczenie. 

Jak umówić diagnozę ADHD w Warszawie

Jeśli zastanawiasz się, gdzie zdiagnozować ADHD u dzieci i szukasz miejsca w Warszawie, warto wybrać placówkę, która łączy doświadczenie, szybkie terminy i pracę zespołową. Właśnie dlatego tak wielu rodziców wybiera PsychoMedic w Warszawie.

Umawiając diagnozę, warto przygotować:

• opis trudności dziecka,
• przykłady zachowań z domu i szkoły,
• wcześniejsze opinie lub dokumentację, jeśli są dostępne,
• listę pytań do specjalisty,
• informację o rozwoju dziecka i dotychczasowym leczeniu.

W PsychoMedic można zapisać się online albo telefonicznie, a zgodnie z przesłanym materiałem placówka działa 7 dni w tygodniu i oferuje szybkie terminy. To ważne zwłaszcza wtedy, gdy rodzic nie chce czekać miesiącami na rozpoczęcie procesu diagnostycznego.

Umów się online, lub zadzwoń: 736 36 36 36

Słownik pojęć

Co to jest ADHD?
ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to zaburzenie wpływające na koncentrację i zachowanie. Dzieci często mają trudności z utrzymaniem uwagi i są nadpobudliwe. Oczywiście dorośli również mogą zmagać się z podobnymi symptomami, ale objawy te manifestują się inaczej. ADHD jest powszechnym zaburzeniem, które wpływa na codzienne życie osób nim dotkniętych: może prowadzić do wyzwań w edukacji i pracy, ale możliwe jest skuteczne zarządzanie tymi trudnościami.

Co to jest MOXO?
W medycynie test MOXO to komputerowe, psychometryczne narzędzie diagnostyczne wykorzystywane do wspomagania diagnozy ADHD. Mierzy ono cztery wskaźniki: koncentrację uwagi, impulsywność, nadaktywność i czas reakcji. Test polega na reagowaniu na bodźce na ekranie w obecności wizualnych i słuchowych rozpraszaczy, symulujących rzeczywiste sytuacje. Osiągnięte wyniki są porównywane z normami przygotowanymi dla grupy wiekowej i płci, co pozwala na określenie profilu funkcjonowania badanej osoby.

Co to jest trening umiejętności społecznych (TUS)?
Trening umiejętności społecznych (TUS) to proces, który wspiera rozwijanie kompetencji interpersonalnych. Obejmuje naukę efektywnej komunikacji, empatii oraz współpracy z innymi ludźmi, ma na celu poprawę funkcjonowania społecznego uczestników. Główne cele TUS obejmują budowanie pewności siebie, rozwijanie umiejętności rozwiązywania konfliktów oraz generalizację – czyli przenoszenie zdolności zdobytych w gabinecie na sytuacje w codziennym życiu. TUS jest ważny, ponieważ pomaga uczestnikom lepiej radzić sobie w relacjach społecznych i zawodowych. To trening szczególnie pomocny dla osób w spektrum autyzmu.

FAQ

Jak zdiagnozować ADHD u niemowlaka i czy w ogóle jest to możliwe?  

Coraz liczniejsze doniesienia wskazują, że już w pierwszych miesiącach życia można zauważyć u dzieci objawy ADHD. Symptomy u niemowląt obserwowane najczęściej, które mogą się z czasem przekształcić w “pełnoobjawową” nadpobudliwość u dzieci, to: 

• Nieuczenie się na swoich błędach – dziecko np. ciągle bawi się blisko krawędzi łóżeczka, choć już kilka razy się w ten sposób uderzyło;  
• Ciągłe pozostawanie w ruchu – nadpobudliwość u niemowląt w pierwszych miesiącach życia może się przejawiać bezustannym machaniem rączkami i nóżkami, zaś u starszych np. raczkowaniem i chodzeniem po domu “bez celu”; 
• Maluszek bardzo szybko nudzi się zabawkami, szybko także złości się, gdy coś mu się nie udaje; 
• Istnieją także doniesienia, że nadpobudliwość u niemowląt może objawiać się poprzez zaburzenia snu (wybudzanie się po nawet kilkanaście-kilkadziesiąt razy w ciągu nocy) oraz problemy z karmieniem (słaby odruch ssania, częste kolki, wymioty, biegunki).  

Diagnoza i leczenie ADHD u niemowląt

ADHD nie było dotąd diagnozowane u niemowląt dlatego, że wyróżnione w klasyfikacji chorób kryteria (opisane wyżej w artykule) odnoszą się w dużej mierze do funkcjonowania dziecka w szkole i w relacjach z rówieśnikami – i to na ocenie tych aspektów opiera się psychologiczno-psychiatryczna diagnoza ADHD. U niemowląt nie jest możliwe obiektywne stwierdzenie, czy występują takie objawy, jak np. problemy w podążaniu za czyjąś instrukcją czy skłonność do impulsywnych reakcji. Poza tym ważną częścią diagnozy ADHD jest badanie przy użyciu narzędzi psychologicznych, a żeby takowe przeprowadzić, niezbędny jest choćby prosty kontakt słowny psychologa z Pacjentem – w przypadku maluszka poniżej 1 roku życia jest to niemożliwe. Z tego względu “nie ma jak” zdiagnozować ADHD u niemowlaka. Diagnoza ADHD u niemowląt byłaby zresztą mocno niepewna – nawet, jeżeli diagnostyka dziecka poniżej pierwszego roku życia nie wykazałaby u niego objawów zespołu nadpobudliwości psychoruchowej, to symptomy mogłyby się u niego ujawnić później, np. w wieku szkolnym. Eksperci zgodnie twierdzą, że ADHD można zdiagnozować najwcześniej u kilkulatka.  

W przypadku, gdy obserwujecie Państwo wyżej wymienione objawy u swojego dziecka, warto jednak skierować swoje kroki do Specjalisty. Najlepiej jest najpierw zgłosić się do prowadzącego pediatry, a następnie do neurologa dziecięcego, który zweryfikuje, czy źródłem problemów z maluszkiem nie są nieprawidłowości w obrębie układu nerwowego. Jeżeli typowo medyczne podłoże objawów zostanie wykluczone, warto zgłosić się do doświadczonego psychologa dziecięcego konsultującego dzieci od urodzenia. Choć jako takie leczenie ADHD u niemowląt nie jest możliwe, psycholog może podpowiedzieć między innymi, jak poprawić jakość snu malutkiego dziecka czy jak ćwiczyć z nim koncentrację uwagi. Regularne kontrole u Specjalisty pozwolą też na szybkie wychwycenie ewentualnych kolejnych objawów i – jeżeli będzie to uzasadnione – wczesne postawienie diagnozy ADHD. Leczenie – u dzieci już kilkuletnich – daje bardzo dobre efekty i im szybciej zostanie wdrożone, tym bardziej zwiększy prawdopodobieństwo, że Państwa dziecko będzie dalej harmonijnie się rozwijać.